EOE.is

Ármann Jakobsson skrifar á Múrinn fína grein um dauðarefsingu, sem er án efa einn mesti smánarblettur á Bandaríkjunum. Á mínum þrem árum meðal menntaðs fólks í því landi hitti ég ekki einn mann, sem var fylgjandi dauðarefsingu, en samt virðist alltaf meirihluti allra Bandaríkjanna vera fylgjandi refsingunni, sérstaklega eftir að mikið hefur verið fjallað um glæpi í fjölmiðlum.

En auðvitað gengur Ármann fulllangt í grein sinni. Hann stenst ekki freistinguna og líkir Bandaríkjunum á tímum Bush við Þýskaland á tímum Hitler. Hann segir:

Ég vil endilega benda Ármanni (hann er ekki með email á síðunni sinni) á grein í The Guardian, sem mér fannst mjög góð. Hún heitir: Only one Adolf Hitler. Þar hvetur greinarhöfundur blaðamenn og stjórnmálamenn til að hætta að líkja Saddam, Sharon eða Bush við Hitler; Powell við Chamberlain og svo framvegis.

Ármann segir líka:

Þetta er náttúrulega rangt. Manndráp eru auðvitað mun algengari víða í heiminum en í Bandaríkjunum. Til dæmis eru mun fleiri morð framin á Jamaíka, Venezuela og í Kólumbíu. Ég er hins vegar hjartanlega sammála honum í því að þyngri refsingar hafa ekki neikvæð áhrif á glæpatíðni.

Ég rakst inná síðu hjá Heiðu, sem ég þekki ekki neitt. Hún skrifar ansi skemmtilegan pistil um hvernig á að njóta þess að vera einn.

Þar talar Heiða um það hvernig henni finnst oft skrítið að fara ein út. Það er vissulega ekki á hverjum degi, sem maður fer einn á tónleika eða kaffihús. Maður þarf að vera mátulega hugaður til að gera það.

Ég man þegar ég bjó í Mexíkó að fyrsta mánuðinn þekkti ég nánast engann. Ég vann með eldra fólki og ég bjó hjá einhverju leiðinlegu fólki, sem ég nennti ekki að hanga með. Þar, sem ég vildi ekki að hanga heima, fór ég smám saman að drífa mig út einn. Ég fór oft og fékk mér að borða einn á Taco Inn, þar sem ég las bara Newsweek í rólegheitunum og skrapp síðan einn í bíó. Það tók mig smá tíma að venjast þessu en ég kunni bara ágætlega við þetta á endanum. Samt sem áður var lífið þó mun skemmtilegra þegar ég kynntist stelpunni, sem ég var með þar úti.

Hérna heima er þetta dálítið öðruvísi. Ég fór til að mynda í fyrsta skipti einn á tónleika þegar ég sá Maus á Grandrokk. Ég vissi að vinir mínir myndu ekki nenna að horfa á Maus og í stað þess að missa af tónleikunum ákvað ég bara að skella mér einn og ég sá ekki eftir því. Samt leið mér skringilega og ég var alltaf að spá í hvað aðrir væru að hugsa, líkt og Heiða talar um. Ég veit sjálfur að maður dregur ákveðnar ályktanir þegar maður sér fólk, sem er eitt að skemmta sér.

—

Annars talar Heiða (ég var í fyrsta skipti að sjá síðuna hennar) líka um að hún sé Twin Peaks aðdáandi. Ég elskaði Twin Peaks þegar þættirnir voru sýndir á Stöð 2 en ég man að ég var ávallt skíthræddur við að horfa á þá. Fyrir nokkru keypti ég mér fyrstu seríuna á DVD. Nóttina áður en ég ætlaði að byrja að horfa á þættina aftur fékk ég þá svakalegustu martröð, sem ég hef fengið lengi. Killer Bob var að ráðast á mig og einhvern veginn blönduðust aðrar David Lynch persónur saman við þetta. Eftir þessa martröð var ég bara hálf tregur við að horfa á seríuna og er ekki ennþá byrjaður á henni. Það fer samt að koma að því.

Já, nú er sko gaman að vera Liverpool aðdáandi. Liverpool unnu og hinir “ósigrandi” Arsenal töpuðu þriðja leiknum í röð. Svo náði Man United bara jafntefli gegn hinu arfaslaka Aston Villa. Urugvæski meistarinn Diego Forlan náði meira að segja að skora fyrir United. Á Ölveri, þar sem stuðningsmenn Liverpool voru að horfa á Liverpool-Tottenham, þá klöppuðu Liverpool stuðningsmennirnir þegar þeir sáu að Forlan hafði loksins skorað.

Annars var þessi leikur allt í lagi. Tottenham léku varnarbolta mestallan leikinn og hélt þulurinn á Stöð 2 vart vatni yfir því hvað þeir væru “skipulagðir og einbeittir” í leik sínum. Ef Liverpool hefði spilað svipað og Tottenham þá hefði það sennilega verið kallað “leiðinlegur varnarbolti”.

Danny Murphy (sem er að mínu mati orðinn einn af fjórum bestu ensku miðvallarleikmönnunum, ásamt Scholes, Beckham og Gerrard) skoraði stórkostlegt mark. Úr kyrrstöðu rétt fyrir utan vítateig skaut hann boltanum uppí samskeytin. Dean Richards jafnaði en snillingurinn Michael Owen tryggði Liverpool sigurinn úr vítaspyrnu, sem hann sjálfur fiskaði. Hann klobbaði varnarmann Tottenham og svo braut Carr greinilega á honum.

Annars var Salif Diao að mínu mati besti maður Liverpool í leiknum. Hann og Hamann voru traustir á miðjunni. Einnig átti Murphy góða spretti og svo voru Dudek, Hyppia og Traore traustir.

Nú eru sem sagt Liverpool komnir með 4 stiga forystu á Arsenal. Arsenal slógu víst eitthvað met í dag þegar þeir skoruðu í milljónasta leiknum í röð. Mér var nokk sama um það enda má Arsenal slá eins mörg met og þeir vilja á meðan Liverpool eru efstir.

Já, nú er sko gaman að vera Liverpool aðdáandi. Liverpool unnu og hinir “ósigrandi” Arsenal töpuðu þriðja leiknum í röð. Svo náði Man United bara jafntefli gegn hinu arfaslaka Aston Villa. Urugvæski meistarinn Diego Forlan náði meira að segja að skora fyrir United. Á Ölveri, þar sem stuðningsmenn Liverpool voru að horfa á Liverpool-Tottenham, þá klöppuðu Liverpool stuðningsmennirnir þegar þeir sáu að Forlan hafði loksins skorað.

Annars var þessi leikur allt í lagi. Tottenham léku varnarbolta mestallan leikinn og hélt þulurinn á Stöð 2 vart vatni yfir því hvað þeir væru “skipulagðir og einbeittir” í leik sínum. Ef Liverpool hefði spilað svipað og Tottenham þá hefði það sennilega verið kallað “leiðinlegur varnarbolti”.

Danny Murphy (sem er að mínu mati orðinn einn af fjórum bestu ensku miðvallarleikmönnunum, ásamt Scholes, Beckham og Gerrard) skoraði stórkostlegt mark. Úr kyrrstöðu rétt fyrir utan vítateig skaut hann boltanum uppí samskeytin. Dean Richards jafnaði en snillingurinn Michael Owen tryggði Liverpool sigurinn úr vítaspyrnu, sem hann sjálfur fiskaði. Hann klobbaði varnarmann Tottenham og svo braut Carr greinilega á honum.

Annars var Salif Diao að mínu mati besti maður Liverpool í leiknum. Hann og Hamann voru traustir á miðjunni. Einnig átti Murphy góða spretti og svo voru Dudek, Hyppia og Traore traustir.

Nú eru sem sagt Liverpool komnir með 4 stiga forystu á Arsenal. Arsenal slógu víst eitthvað met í dag þegar þeir skoruðu í milljónasta leiknum í röð. Mér var nokk sama um það enda má Arsenal slá eins mörg met og þeir vilja á meðan Liverpool eru efstir.

Ég hef lítið sagt frá mínu lífi undanfarið á þessari síðu. Aðal ástæða þess er að ég hef verið mjög upptekinn og lítið komist nálægt tölvu. Ég er nefnilega, ásamt Emil félaga mínum, að fara að opna mexíkóskan veitingastað í Kringlunni í næstu viku.

Staðurinn heitir Serrano og verður hann í húsnæðinu, sem Popeye’s var í, við hliðiná McDonald’s. Þessi staður mun selja úrvals mexíkóskan mat. Á matseðlinum verða burritos, tacos (harðar og mjúkar) og nachos auk eftirrétta. Viðskiptavinir munu geta valið sér innihaldið í burritos eða tacos. Hægt verður að velja úr fjölmörgum tegundum af kjöti, grænmeti, salsa sósum, guacamole, osti og fleiru.

Þannig að þessa dagana erum við á fullu við að gera staðinn tilbúinn. Núna eru iðnaðarmenn að smíða veggi, mála, setja upp kæla og fleira því tengt. Ef allt gengur upp, þá stefnum við að því að opna staðinn 1. nóvember, sem er á föstudag eftir viku. Þessi dagsetning er þó ekki opinber, þar sem við vitum ekki alveg hvenær sum tæki koma til landsins. Vonandi gengur það þó eftir.

Hinn kanadíski Mark Steyn skrifar ágætis grein á The Spectator, þar sem hann fjallar um ástæður hryðjuverka gegn Vesturlöndum.

Greinin heitir They want to kill us all og gagnrýnir m.a. friðelskandi Vesturlandabúa fyrir að reyna að afsaka hryðjuverk múslima með því að þetta sé allt Ísrael og Palestínu að kenna.

Já góðir lesendur, það er greinilegt að ég er ótrúlegur spámaður. Fyrir nær tveimur vikum spáði ég því að Arsenal myndi tapa næsta leik.

OG HVAÐ GERIST??? Jú, þeir tapa auðvitað. Hér eftir mun ég ekki svara öðru nafni en “Einar spámaður”.

Trallalalalala, þetta er því búinn að vera yndislegur fótboltadagur, því í morgun fór ég á Ölver og sá hið stórkostlega stórveldi Liverpool vinna Leeds. Senegalarnir í liðinu sáu um að leggja upp og skora markið. Diouf gaf sendingu á Diao, sem skoraði. Pólski snillingurinn Dudek varði nokkrum sinnum, en þó voru Liverpool mun meira með boltann í leiknum. Harry Kewell brenndi svo af á ótrúlegan hátt þegar tvær mínútur voru eftir.

Þannig að nú er svo sannarlega gaman að skoða stöðuna í ensku deildinni. Mesta stórveldi enskrar knattspyrnu er aftur komið á réttan stað. Liverpool er á toppnum!

Já góðir lesendur, það er greinilegt að ég er ótrúlegur spámaður. Fyrir nær tveimur vikum spáði ég því að Arsenal myndi tapa næsta leik.

OG HVAÐ GERIST??? Jú, þeir tapa auðvitað. Hér eftir mun ég ekki svara öðru nafni en “Einar spámaður”.

Trallalalalala, þetta er því búinn að vera yndislegur fótboltadagur, því í morgun fór ég á Ölver og sá hið stórkostlega stórveldi Liverpool vinna Leeds. Senegalarnir í liðinu sáu um að leggja upp og skora markið. Diouf gaf sendingu á Diao, sem skoraði. Pólski snillingurinn Dudek varði nokkrum sinnum, en þó voru Liverpool mun meira með boltann í leiknum. Harry Kewell brenndi svo af á ótrúlegan hátt þegar tvær mínútur voru eftir.

Þannig að nú er svo sannarlega gaman að skoða stöðuna í ensku deildinni. Mesta stórveldi enskrar knattspyrnu er aftur komið á réttan stað. Liverpool er á toppnum!

Fareed Zakaria, ritsjóri Newsweek skrifar frábæra grein í The New Yorker, sem ég mæli eindregið með. Hann fjallar um áhrif Bandaríkjanna, sem máttugustu þjóðar veraldar, á mjög áhugaverðan hátt. Greinin er löng en hún er þess virði að lesa.

Hann segir meðal annars:

Þessi auglýsingaherferð, sem er í gangi í Texas ætti að sannfæra einhverja um að aka ekki fullir.

Sjónvarpsauglýsingin, er sjokkerandi. Sennilega ekki fyrir viðkvæma.