EOE.is

Í morgun vaknaði ég í sólskini og 20 stiga hita í Stokkhólmi.

Áðan þegar ég var að keyra uppá Landsspítala til mömmu gat ég hins vegar ekki betur séð en að það snjóaði í Reykjavík!

Allavegana, set inn ferðasögu í kvöld eða á morgun. En fyrst er það parketlögn hjá vini mínum. Parketlagningarhæfileikar mínir eru það stórkostlegir að aðeins nokkrum klukkutímum eftir að ég lendi á Íslandi er ég beðinn um að koma að leggja parket.

Ó, ég elska Stokkhólm!

Eftir hálftíma er það matur á Hotellet og svo djamm á Stureplan.  Og sólin skín og jibbí Jei!

Samkvæmt yfirskúbbaranum og Liverpool aðdáandanum Steingrími Sævarri þá eru hafnar stjórnarmyndunarviðræður á milli VG og Íhaldsins. Þetta hljóta að verða magnaðar viðræður.

Ég ætla að gerast svo góður og flýta fyrir þessum viðræðum milli flokkanna með því að gera hér fyrsta uppkast að stjórnarsáttmála flokkanna.

Stjórnarsáttmáli VG og Sjálfstæðisflokksins

1. gr Við erum Á MÓTI ESB!
2. gr Íslenska landbúnaðarkerfið er fullkomið!
3. gr Stefna í öðrum málum er óljós / of flókin.
4. gr. Við viljum EKKI ESB aðild. Alls alls ekki!
5. gr. Kratar eru asnalegir!

Sko, þetta var nú ekki svo flókið. Þetta verður ábyggilega æðisleg ríkisstjórn.

Ég er farinn!

Er á leiðinni í fyrramálið til Svíþjóðar ásamt Emil vini mínum. Þar ætlum við að spóka okkur um í höfuðborg sæluríkis jafnaðarmanna fram á mánudag. Því verður væntanlega ekkert skrifað hér á næstu dögum.

Jens segir allt sem segja þarf.  Amen!

Einar Örn fyrir 5 dögum:

Ég segi það enn að ef þessi ríkisstjórn heldur velli þá mun hún sitja áfram, sama hversu meirihlutinn er naumur. Það er bara óskhyggja að halda það að framsókn hafni völdum.

Sjálfstæðis- og framsóknarmenn, plís sýnið fram á að ég hafi ekki alltaf rétt fyrir mér!

Úff!

Ég trúi ekki að þessi blessaða ríkisstjórn hafi haldið velli. Þessi kosningavaka var eiginlega of mögnuð.

Gærdagurinn var annars frábærlega skemmtilegur. Ég byrjaði um morguninn á því að fara í líkamsrækt. Þegar ég var svo staddur í umferðarteppu í miðbænum útaf því að Risessan var í sturtu, þá fékk ég símtal og var beðinn um að koma í fótbolta líka. Sem ég gerði. Kom heim í 5 mínútur og dreif mig svo útí Hagaskóla þar sem ég kaus Samfylkinguna.

Kíkti svo við uppí kartöflugeymslur þar sem útskriftarsýning LHÍ var í gangi. Þórdís vinkona mín og snillingur var þar með verk á sýningunni. Ákvað síðan að fara uppá Serrano og hjálpaði þar til í nokkra tíma. Kom svo heim þar sem ég var með partí fyrir fólk í stjórn UJR þar sem við horfðum á Eurovision með öðru auganu og ræddum um kosningarnar. Síðan rétt fyrir 10 var farið á kosningavöku Samfylkingarinnar á Grand Hótel og þar var ég til klukkan 4.

Þessi kosningavaka var alveg mögnuð. Ég skemmti mér stórkostlega og spennan var á tímabili óbærileg. Gleðin í upphafi var gríðarleg, en þegar á leið kvöldið varð þetta verra, svo betra, svo verra, svo betra og svo verra aftur. Ég var orðinn hálf ruglaður á að líta reglulega á sjónvarpið og sjá að Gummi Steingríms var inni, svo út, svo inni. Ríkisstjórnin hélt, svo féll hún og svo hélt hún aftur. Um fjögur leytið var ég búinn að fá nóg og dró nokkra með mér niðrí bæ þar sem ég eyddi restinni af kvöldinu á Ölstofunni. Frábærlega skemmtilegt kvöld.

* * *

Hvað varðar árangur okkar jafnaðarmanna, þá er ég auðvitað ekkert sérstaklega sáttur við allt. Ég er stoltur við mín verk í kosningabaráttunni og við þá útgáfu sem ég kom nálægt. Við í UJ rákum málefnalega baráttu. Engar auglýsingar með áróðri gegn mótherjum okkar einsog hjá Framsókn og einnig ekki stanslaus hræðsluáróður, einsog Mogginn og Sjálfstæðismenn stóðu fyrir síðustu dagana. Og það má segja að kosningabaráttan hafi virkað. Í kringum landsfundinn vorum við minni en Vinstri Græn, en endum núna rúmum mánuði seinna sem nærri tvöfalt stærri flokkur. Allt tal um að Samfylkingin sé misheppnuð eða e-ð slíkt er auðvitað bara froða. Við erum næst stærsti flokkur landsins og eini flokkurinn, sem getur ógnað einokum Sjálfstæðismanna.

Þetta var að mörgu leyti erfið barátta og hart sótt að flokknum. Og ekki hjálpar það til þegar að guðfaðir flokksins og fyrrverandi pólitískt átrúnaðargoð mitt og ansi margs fólks í ungliðahreyfingunni var farinn að hvetja fólk til að kjósa Íslandshreyfinguna! Ég er á því að það fylgi þess flokks hafi aðallega komið frá Samfylkingunni, enda var stefnuskráin nánast ljósrit af stefnu Samfylkingarinnar. Munurinn á stefnunni var sá að í Samfylkingunni er líka fólk úti á landi, sem vill stóriðju, en Íslandshreyfingin komst hjá því vandamáli með því að hafa engan stuðning útá landi yfir höfuð.

Í gær leit á tímabili út fyrir að það yrði ekki mynduð ríkisstjórn án Samfylkingar, en þessi lokasprettur Sjálfstæðismanna opnaði á tvo nýja möguleika þar sem að ríkisstjórnin hélt og Sjálfstæðisflokkurinn varð nógu sterkur til þess að ríkisstjórn Sjálfstæðismanna og VG yrði raunhæfur möguleiki.

Enn trúi ég samt ekki öðru en að Samfylkingin verði í ríkisstjórn. Ég neita að trúa því fyrr en ég sé það að ríkisstjórnin ætli að stjórna hérna áfram með minnihluta stuðning þjóðarinnar. Ef við notum svipaðar reiknikúnstir og Sjálfstæðismenn notuðu eftir síðustu forsetakosningar, þá má segja að aðeins 40% þjóðarinnar hafi stutt ríkisstjórnarflokkana. Og einnig trúi ég því varla að VG og xD myndi stjórn. Hver yrði stefna þeirrar stjórnar í einkavæðingarmálum, heilbrigðismálum, utanríkismálum og svo framvegis? Einu raunhæfu kostirnir eru Viðreisn eða R-lista stjórn. Ég vil auðvitað sjá Viðreisn, þar sem hún væri líklegri til að koma í gegn þeim málum sem eru mér hugfangin, en að mörgu leyti tel ég að R-lista stjórn væri betri kostur fyrir flokkinn.

En allavegana einsog ég sagði þá er ég stoltur af því í dag að vera jafnaðarmaður og af því að styðja Samfylkinguna. Það var frábært að standa með þessu fólki í gær og ég er staðráðinn í að gera mitt besta til þess að flokkurinn verði enn sterkari í framtíðinni. Sambland af andlegri og líkamlegri þynnku og spennufalli gærkvöldsins breytir engu þar um.

* * *

p.s. Getur einhver sagt mér af hverju Hannes Hólmsteinn er fenginn í sjónvarpsviðtöl? Í dag endurtók hann í sífellu þvælu um að Norræna velferðarmódelið stuðli að stöðnun í efnahagslífinu og blah blah blah. Þvílík ótrúlegt kjaftæði. Og máli sínu til stuðnings laug hann því að atvinnuleysi í Svíþjóð væri 15%. Það þarf einhver að benda prófessor Hannesi á að atvinnuleysi í Svíþjóð er ekki 15%, heldur 6,7%. Á því er talsverður munur. En Hannes er sennilega ekkert alltof hrifinn af staðreyndum og eina leiðin til að styðja undir auman málstað er að fara með ósatt mál.

Fyrir fjórum árum skrifaði ég hérna pistil [þar sem ég lýsti því yfir að ég ætlaði í fyrsta sinn að kjósa Samfylkinguna](http://www.eoe.is/gamalt/2003/05/01/18.36.10). Í gegnum ævina hef ég að vissu leyti fylgt merkum ráðleggingum Irwin Weil prófessors við háskólann minn, Northwestern, sem bað okkur í síðasta tímanum að hafa ávallt þroska til þess að geta skipt um skoðun.

Sem krakki var ég mikill hægri maður og lýsti ítrekað yfir aðdáun á þeirri frjálshyggju, sem að Hannes Hólmsteinn boðaði. Eftir að hafa búið í nær tvö ár í Suður-Ameríku breyttist eitthvað innra með mér. Ég sá hvað frjálshyggjan hafði gert þeirri álfu og réttlætiskenndin varð sterkari þegar ég sá eymdina rétt fyrir utan stofugluggann.

Fjögurra ára hagfræðinám í Bandaríkjunum breytti mér svo enn frekar. Ég sannfærðist um að hægri stefna einsog er iðkuð þar í landi í dag leiðir ekki til þjófélags, sem ég vil búa í. Þegar ég kom aftur heim eftir nám var ég ekki alveg viss hvar ég stæði í pólitíkinni. En smám saman varð ég sannfærðari um að velferðarþjóðfélög Norðurlandanna kæmust næst mínum óska þjóðfélögum. Ég kaus Samfylkinguna fyrir fjórum árum kannski fyrst og fremst af því að hún var skásti kosturinn. Ekki fullkomin, en sá flokkur sem komst næst mínum skoðunum.

* * *

Ég er jafnaðarmaður.Ég trúi því að allir eigi að fá jöfn tækifæri til að mennta sig, óháð efnahag. Ég trúi því að konur og karlar eigi að sömu laun fyrir sömu vinnu. Ég tel það ekki vera hlutverk ríkissins að selja orku á gjafverði til stórfyrirtækja. Ég trúi því heldur ekki að okkar kynslóð hafi einhvern rétt til þess að nýta alla orku landsins í sína þágu. Það er stórkostleg frekja.

Ég trúi því að ríkið eigi ekki að skapa störfin, né að þingmenn eigi að koma með tillögur að nýsköpun, því ég er sannfærður um að í réttum skilyrðum muni almenningur sjá um nýsköpunina. Ríkið á einungis að skapa hér tækifæri til þess að atvinnulífið og þá sérstaklega minni fyrirtæki geti blómstrað. Það er erfitt í efnahagskerfi þar sem ríkja miklar gengissveiflur og okurvextir einsog á Íslandi í dag.

[Ég vil að Íslendingar sækji um aðild að ESB](http://eoe.is/gamalt/2007/04/10/21.34.38) og taki upp evru sem gjaldmiðil. Krónan er ónýtur gjaldmiðill, sem er haldið uppi aðallega útaf tilfinningarökum. Gengissveiflur og vaxtaokur er fyrirtækjum og einstaklingum mikill baggi. Ég vil að Íslendingar skilgreini sín samningsmarkmið við ESB, sæki um aðild og leggi svo aðildarumsóknina í dóm kjósenda. Allar aðrar Norðurlandaþjóðir hafa fengið slíkt tækifæri nema við. Það er ósanngjarnt.

Ég trúi því að Ingibjörg Sólrún Gísladóttir sé líklegust til að setja þau mál í forgang, sem ég tel mikilvægust. Sjálfstæðisflokkurinn hefur sýnt að hann er ófær um að viðhalda stöðugleika í íslensku þjóðfélagi. Flokkurinn sem auglýsti sig eitt sinn undir orðinu “stöðugleiki” er nú sami flokkur og stjórnar í landi þar sem vaxtaokrið er með eindæmum, verðbólgan yfir takmörkum og viðskiptahallinn gríðarlegur.

* * *

Á þessu kjörtímabili hef ég verið svo heppinn að starfa örlítið innan Samfylkingarinnar. Jensi byrjaði að draga mig á fundi í flokknum stuttu eftir að ég kom heim úr námi og fyrir fyrir tæpum þrem árum gekk ég í flokkinn. Ári seinna var ég svo heppinn að starfa í hinum frábæra framtíðarhópi Samfylkingarinnar. Þar sat ég sem fulltrúi UJ í atvinnulífshópnum með góðu fólki og vann það sem ég taldi vera gott starf í þágu stefnumótunnar flokksins. Ég heillaðist strax af þeim vinnubrögðum, sem voru viðhöfð innan flokksins.

Og smám saman hef ég heillast meira af Samfylkingunni. Ég hef kynnst þarna afskaplega góðu fólki, sem hugsar svipað og ég. Ég hef á þessum árum innan flokksins sannfærst um að þetta er flokkur fyrir mig. Ég er sannfærður um að innan þessa flokks starfar gott fólk með sterka réttlætiskennd, sem vill að landinu sé stjórnað undir formerkjum jafnaðarstefnunnar. Og smám saman hef ég orðið stoltur af því að vera Samfylkingarmaður.

Ég er jafnaðarmaður og því mun ég kjósa Samfylkinguna á morgun. Ég hvet þig til að gera slíkt hið sama.

Ég verð að segja að þeta Risessu dæmi er tær snilld. Ég hef ekki séð svona mikið líf snemma morguns í miðbænum afskaplega lengi.

Eftir að ég byrjaði í fullu starfi á Serrano, þá hef ég ekki haft neina skrifstofu til að vinna á. Í Kringlunni erum við jú með smá skrifstofu, en hún er notuð af verslunar- og rekstrarstjóra Serrano og þar færi maður ekki nægan frið. Þess vegna hef ég kosið að koma mér við gluggann á Kaffitár í Bankastræti á hverjum morgni. Þar drekk ég kaffi, borða ávexti og beyglur og vinn. Hérna er fín net-tenging, engar reykingar og það er eitthvað skringilega róandi við að vinna í þessum klið, sem hér myndast þegar staðurinn er fullur.

Það er líka eitthvað heillandi við það að vinna í kringum miðbæinn. Það er ekkert gaman að keyra á hverjum morgni í bíl inná bílastæði fyrir utan skrifstofubyggingu og hanga þar inni allan daginn. Frekar kýs ég þetta líf. Ég rölti um miðbæinn, sest inná kaffihús og vinn og sinni svo þeim erindum, sem ég þarf um allan bæ eftir hádegi. Ég held að þessi skrifstofa hérna inná Kaffitár sé sú besta, sem ég gæti hugsað mér. Ég vinn allavegana hratt og vel hérna.

En allavegana virðist veðrið og þessi Risessa hafa lífgað uppá mannlífið í miðbænum í dag. Allt í einu er allt fullt af fólki í sumarskapi í góða veðrinu. Meira svona! Ég vildi óska þess að mannlífið væri jafn blómlegt á hverjum degi. Þá væri gaman að búa í Reykjavík.

Þetta komment birtist á síðunni hennar Katrínar:

Ég hef bara aldrei náð þessu með sjálfsmyndirnar á bloggunum. Þú og EOE ættuð að stofna eina síðu saman bara með myndum af ykkur, það væri geðveikt.

Nokkuð skemmtilegt, ekki satt?

Annars þá er ég með eina mynd af sjálfum mér á forsíðunni, en Katrín með 10. Því má búast við að ég reyni að setja inn fleiri myndir af mér, svona til að reyna að ná netkærustunni minni.