Íslenskir karlmenn og hommar frá Pittsburgh

Í Mogganum í gær var viðtal við sjónvarpsstjóra Skjás Eins og talaði hann þar um fyrirhugaða dagskrá S1 og nýju stöðvarinnar, S2. Ég var ekki hrifinn.

Í fyrsta lagi ætla þeir að taka flesta af bestu þáttunum af S1 og setja þá yfir á S2, sem maður þarf að borga fyrir. Þarna eru t.d. Everybody Loves Raymond, Will & Grace og CSI. Samt reynir maðurinn að halda því fram að dagskrá S1 veikist ekki!

Einnig ætla þeir að bjóða í enska boltann, sem ég er ekki að fíla enda sinnir Sýn enska boltanum frábærlega og þeir eru auk þess með Meistaradeildina. Ef S2 fengju enska boltann þá þyrfti maður bæði að vera með S2 og Sýn til að sjá enska boltann og Meistaradeildina.


Það versta í þessu er þó án efa hræðilegasta hugmynd að sjónvarpsþætti, ever. Þeir á S2 ætla nefnilega að gera íslenska útgáfu af Bachelor. En í raun er hún bara íslensk að hluta, því þeir ætla að senda 6 “fallegar og vel gefnar íslenskar stúlkur” til Las Vegas til að giftast einhverjum bandarískum milljónamæring.

Bíddu nú aðeins! Hugmyndin er nógu slæm útaf fyrir sig, en af hverju í ósköpunum er ekki hægt að bjóða þessum stelpum uppá íslenskan karlmann? Erum við virkilega svona slappir?

Þetta spilar allt inní þessa ímynd, sem alltaf er verið að draga upp í þessu þjóðfélagi. Það er, að íslenskar stelpur séu fullkomnar, fallegasta kvenfólk í heimi og allt það, en að íslenskir karlmenn séu ókurteisir, hallærislegir og ómögulegir. Þetta fer ekkert smá í taugarnar á mér. Það er alltaf verið að tönglast á því að við eigum ekki skilið svona æðislegar stelpur og bla bla bla… Þetta er bara bull! Og þetta fer alveg óheyrilega í taugarnar á mér.


En það eina góða við þetta allt er að S2 ætla að byrja að sýna einn af mínum uppáhalds-sjónvarpsþáttum, Queer as Folk. Þessir þættir eru æði!

Þessir frábæru þættir, sem fjalla um 5 homma í Pittsburg eru hins vegar alls ekki fyrir viðkvæma eða fólk með einhverja hommafóbíu. Það þarf ekki nema að framkvæma “Queer as Folk myndaleit á Google” til að sjá hversu grófir þættirnir geta orðið.

Þættirnir fjalla sem sagt um 5 ólíka homma. Á skemmtilegan hátt er fjallað um fjölmörg sambönd þeirra, fordóma og annað. Ég geri mér ekki grein fyrir því hversu raunveruleg lýsing á lífum homma þetta er (sumt er sennilega mjög ýkt) en allavegana er þetta frábær skemmtun. Hver fyrir sig er viss steríótípa en samt er ekki hægt annað en að heillast að öllum persónunum í þáttunum. Brian Kinney er til dæmis einn mest töff karakter sjónvarpssögunnar. Á því leikur enginn vafi.

Þættirnir eru hins vegar mjög grófir. Mun grófari en allt annað sjónvarpsefni, sem ég hef séð. Í fyrsta lagi bregður manni náttúrulega mun meira að sjá karlmenn kyssast og svo eru ástarsenurnar þeirra á milli oft mjög heitar. Ég veit að það þola ekki allir að horfa á þessa þætti. Ég er þó sannfærðir um að allir, sem byrja að horfa á þættina með opnum hug verða heillaðir. Ég veit allavegana að allir, sem ég hef sýnt þættina, hafa heillast.

Ég er þó alveg hundrað prósent viss á því að þessir þættir eiga eftir að valda uppnámi þegar þeir byrja hérna á Íslandi.

Annars er hérna listi, sem ég veit að minnsta kosti ein stelpa, sem ég þekki, hefur áhuga á að sjá (og ég veit að fleiri munu vilja lesa þegar þættirnir byrja). Hér er listað hvaða leikarar í þáttunum eru samkynhneigðir. Það er dálítið magnað að gagnkynhneigðir leikarar treysti sér til að leika í svona heitum samkynheigðum ástarsenum.

Gale Harold (Brian) – straight
Randy Harrison (Justin) – gay
Hal Sparks (Michael) – straight
Peter Paige (Emmett) – gay
Scott Lowell (Ted) – straight
Michelle Clunie (Melanie) – straight
Thea Gill (Lindsay) – straight