Month: June 2007

Tvær síðustu vikur hef ég verið að fylgja nýju æfingaplani, sem að er hreinlega að gera út við félagslíf mitt. Planið byggist á því að ég mæti klukkan 7 inní Laugar (sjáiði hvað ég er lúmskur að koma því að hvar ég er staddur ), hleyp þar í sirka klukkutíma, fer svo í vinnuna og er mættur aftur klukkan 12 og lyfti þá lóðum.

Þetta er í fínu lagi…

… nema fyrir þá staðreynd að þegar ég kem heim á daginn úr vinnu, sem er vanalega um 5-6 leytið, þá gjörsamlega slökknar á allri líkamsstarfsemi. Ég á til dæmis í alvarlegum erfiðleikum núna með það eitt að halda augunum opnum. Ég geri mér nú grein fyrir því að fótaæfingar draga úr manni það mikla orku að augnlok hafa ekki einu sinni lengur kraft til að halda sér opnum.

Því hefur áhugi minn á því að gera eitthvað annað á kvöldin en að sofa eða horfa á sjónvarp minnkað umtalsvert. Tvö síðustu kvöld hefur fólk gert heiðarlegar tilraunir til að draga mig af sófanum og útúr húsi. Þær tilraunir hafa mistekist hrapallega. Ég vona þó að fólk hætti ekki að reyna, þetta getur varla haldið svona áfram.

Opinbert takmark þessa átaks er að líta út einsog forsíðumódel á Men’s Fitness blaði. Ef það tekst ekki með þessu prógrammi, þá tekst það aldrei.

* * *

Þessi landsleikur er svo ekki beinlínis að blása í mig krafti.

Það sama má segja um þetta veður.

* * *

Hins vegar er nýja Manic Street Preachers platan afskaplega hressandi. Til að sýna hversu ömurlegur Manics aðdáandi ég er, þá vissi ég ekki einu sinni að þeir væru komnir með nýja plötu fyrr en ég las þessa færslu hjá Palla. Allavegana, á nýju plötunni þá syngja þeir m.a.s. með NÍNU minni, sem er uppáhaldssöngkonan mín! Pæliði í því (sjá myndband á Yotube með því lagi)! Fyrsta lagið á plötunni er líka skuggalega svalt!

Manic Street Preachers hafa lengi verið ein af mínum uppáhaldssveitum. Ein platan þeirra inniheldur til að mynda fullkomnustu byrjun í rokksögunni (að mínu mati auðvitað), en það er This is My truth, tell me Yours, sem byrjar á The Everlasting, sem ég hef alltaf tengt ákveðnum sambandsslitum í mínu lífi og svo If you tolerate this, then your children will be next, en ég efast um að ég hafi hlustað á mörg lög oftar á ævinni.

Og víst ég er farinn að Youtube-ast með Manic Street Preachers, þá er hérna mynband með þeirra besta lagi, Motorcycle Emptiness.

Frábær hljómsveit!

Partur af vinnu kvöldsins var að fara í gegnum alla pappíra hérna heima. Ég fæ bæði reikninga fyrir Serrano og mína eigin hingað heim í Vesturbæinn.

Allavegana, ég var að fara í gegnum VISA reikninginn minn. Það er athyglisvert plagg. Ég er með helstu reikninga einsog afborganir af lánum, húsfélagi og slíku í heimabankanum, en **allt annað** borga ég með kreditkortinu mínu. Því get ég auðveldlega tekið saman hvaða fyrirtæki njóta minna viðskipta og í hvað peningarnir mínir fara.

Þegar ég tek þetta saman, þá sé ég að ég eyði peningum beisiklí í mat, djamm og bensín. That’s it! Nota bene, þetta er semsagt yfir mánaðartímabil og ég er ungur karlmaður á lausu og bý í eigin húsnæði í Vesturbænum. Þetta eru hæstu útgjöldin.  (þess ber auðvitað að geta að ég fæ matinn á Serrano ókeypis, en verðmæti þess matar myndi sennilega fara yfir innkaupin úr Melabúðinni).

1. N1. Sjitt hvað þetta safnast saman. Núna keyri ég ekkert sérstaklega mikið (eða finnst það allavegana ekki). Ég man ekki eftir að hafa keypt neitt annað en bensín hjá N1, þannig að þetta er bensínkostnaðurinn minn þennan mánuðinn. Ég fékk sjokk þegar ég tók töluna saman.
2. Melabúðin. Fyrri hluti matarkostnaðarins.
3. Nóatún. Ég versla semsagt í tveim dýrustu búðunum í hverfinu. Myndi eflaust spara eitthvað með því að kaupa í Bónus, en ég er einfaldlega svo latur við að versla að ég nenni því ekki. Þetta myndi eflaust breytast ef ég væri að kaupa fyrir fleiri en einn.
4. Vegamót. Þetta er nú ekki svo slæmt. Upphæðin á Vegamótum hefur oft verið hærri en þennan mánuð.
6. Hreyfill / BSR. Úfffff! Ég sem hleyp oftast heim úr bænum. Held örugglega að parturinn af þessu sé vegna þess að ég var í partíum í Kópavogi.
7. Kaffitár. Nokkuð góður árangur það. Ég sinni mjög mikið af skrifstofustörfum mínum á Kaffitári, þannig að þetta er í góðu lagi.
8. Players. Já, það er dýrt að fylgjast með fótbolta! Hægt að bæta við þetta Sýn og Enska boltanum. Þetta er furðu dýrt áhugamál
9. Ölstofan
10. Eldsmiðjan

Aðrir á listanum: Sólon (matur), McDonald’s, Barinn, Nasa, Hamborgarabúllan, Krua Thai, Hlölli, Kaffibarinn, Café París, Kaffi Róma og Bæjarins Bestu.

Líf mitt snýst semsagt officially um mat og djamm.

Punktablogg aftur!

• Þessu föstudagskvöldi verður eytt í vinnu. Miðað við það sem ég er búinn að púsla saman frá síðasta laugardagskvöldi úr sms-um, MySpace skilaboðum og fleiru, þá held ég að það sé ágætis hugmynd.
• Þessi England-Brasilíu leikur er svo leiðinlegur að ég verð að blogga líka til þess að sofna ekki.
• Sýn fær hrós dagsins fyrir að ætla að sýna frá Wimbledon í beinni. Þá fá Íslendingar loksins tækifæri til að sjá besta íþróttamann heims í dag.
• Hvaða snillingur velur Alan Smith í enska landsliðið? Er þessi maður á lyfjum?
• Af hverju í andskotanum er Jermaine Pennant ekki í hópnum?
• Þetta er afleit byrjun hjá Jóhönnu og ríkisstjórninni!
• Ég eyði orðið alveg óhóflegum tíma á MySpace. Þetta er mest ávanabindandi vefsíða í heimi. Stelpan sem ég sendi skilaboð á MySpace – og skrifaði svo um – svaraði mér að lokum. Sem er gott.
• Þetta veður er ömurlegt. ÖMURLEGT!
• Ég held að Peter Crouch hafi sofið hjá eiginkonu Steve McClaren.
• Vó vó vó! Er Wes Brown í hópnum? Er þetta grín? Ooooog hann er inná í eina mínútu og er næstum því búinn að gefa mark.
• “Wake me up lower the feeever, Walking in a straight line” – NÆ.ÞESSU.EKKI.ÚR.HAUSNUM.Á.MÉR!
• (uppfært):  Vá!  Sjónvarpsefni kvöldsins er án efa sýning LeBron James á Sýn.  Það eina skemmtilegra en að horfa á þá snilld er að hlusta á lýsendurna tapa sér yfir James.  Af hverju eru fótboltalýsingar aldrei svona skemmtilegar?  Þeir eiga hrós skilið!  Og LeBron er ekki mannlegur.

Ok, þetta blogg er ekki nóg. Ég þarf líka grænt te til að sofna ekki yfir þessum leik.