Vúhúúúú!! Baseball tímabilið byrjar á morgun. Eru ekki allir spenntir?? Ég veit að ég er allavegana hrikalega spenntur.

Mitt lið, Chicago Cubs er með nýjan þjálfara, Dusty Baker, sem kom San Fransisco Giants í World Series í fyrra. Margir eru bjartsýnir á það að Cubs verði mun betri í ár en í fyrra. Sumir blaðamenn telja meira að segja að þeir gætu komist alla leið í úrslitin.

Helsti styrkur Cubs eru nátturulega frábærir kastarar. Hópur fimm aðalkastarana er sennilega einn sá besti í allri deildinni og ekki skemmir að fjórir þeirra eru mjög ungir. Þetta eru Kerry Wood, Mark Prior (sem margir telja að gæti orðið næsta súperstjarnan í deildinni, sjá mynd), Matt Clement, hinn örvhenti Shawn Estes og hinn efnilegi Venezuela búi Carlos Zambrano.

Það er þó ljóst að til þess að liðið komist langt þá þarf sóknin að geta eitthvað. Ekki er nóg að snillingurinn Sammy Sosa hitti 50 home run einsog vanalega. Moises Alou þarf að leika mun betur en í fyrra og svo verða Cubs að treysta á að efnilegu byrjunarmennirnir þrír, Hee Seop Choi, Corey Patterson og Bobby Hill leiki mjög vel.

Þetta verður ábyggilega spennandi tímabil en ég verð því miður að fylgjast með því í gegnum netið í stað þess að geta farið á leiki einsog í fyrra. Öllum leikjunum er lýst á netinu og svo er eftir leiki hægt að nálgast vídeó með helstu atriðunum úr leikjunum. Annars er ein skemmtilegasta leiðin til að fylgjast með þessu öllu saman, bloggsíðan Cubs Reporter.

Margir hafa ásakað Michael Moore og fleiri gagnrýnendur Bandaríkjastjórnar um að hata Bandaríkin, sem er náttúrulega fáránleg staðhæfing. Ég rakst á þessi ummæli á Metafilter, skrifuð af þessum notenda

Vel skrifað!

Í kjölfar allrar umræðunnar, sem var hérna á Íslandi um áhrif viðskiptalífsins (og þá sérstaklega einkarekinna fjölmiðla) á stjórnmálin í landinu, þá er nýjasti pistill Paul Krugman athyglisverður

Svo virðist sem Clear Channel, sem á 1200 útvarpsstöðvar í USA hafi skipulagt fjölda mótmæli með stríðinu við Írak. Eigendur fyrirtækisins eru víst ágætis vinir GWB.

Mjög athygliverð grein.

Hmmm.... hvað í ósköpunum hef ég gert af mér til að verðskulda það að vera kallaður Sus-ari á þessari síðu?? (á lista yfir blogg vinstra megin)

Rosalega er komin mikil reiði í skrif Sverris Jakobssonar. Hann er svo reiður að hann fellur í þann fúla pytt að fara að uppnefna menn. Það er aldrei sniðugt.

Annars er bara eitt, sem fer dálítið í pirrurnar á mér þegar ég les síðuna hans, sem ég geri alloft. Það er að hann vísar nánast aldrei í greinarnar, sem hann er að mótmæla. Ég skil ekki almennilega af hverju hann gerir það ekki. Til dæmis í dag þá er hann að skjóta á einhverja hægrimenn, sem eru að verja viðbjóðinn Augusto Pinochet (ha ha!!, ég uppnefndi Pinochet, en hann á það líka skilið). Ég hefði nefnilega áhuga á að vita hvaða menn eru að verja gjörðir hans, eða gera lítið úr illvirkjum hans. Hvers konar rökræðuþrot eru menn komnir þegar þeir reyna að draga úr voðaverkum harðstjórans frá Chile. Mér dettur í hug að þetta sé eitthvað tengt því að einhver hafi verið að verja Bandaríkjamenn, en ég veit ekki (getur einhver bent mér á þessi skrif).

Jamm, það minnir mig á það. Það er alveg fáránleg einföldun að segja að bandaríska leyniþjónustan hafi komið Pinochet til valda. Og hananú!

Hvað er betra í þynnku á sunnudegi en að lesa um stríðið í Írak?

I was a naive fool to be a human shield for Saddam: Frásögn stráks, sem fór sem "human shield" til Írak en vera hans í því landi gjörbreytti afstöðu hans til stríðsins.

Slow Aid and Other Concerns Fuel Iraqi Discontent Toward United States

After War, Let Iraqis Triumph. Kristof skrifar í NYTimes góðan pistil

Og að lokum, mjög skemmtilegar myndir frá mótmælum í New York á kottke.org

Ja hérna, ég rakst á þessar myndir af keppendum í Ungfrú Vesturland í gegnum batman.is.

Það er nokkuð ljóst að þessi ljósmyndari á ekki mikla framtíð fyrir sér í fyrirsætuljósmyndun. Myndirnar eru teknar á einhverju safni og það er einn líkast því að stelpurnar eigi að vera algert aukaatriði. Til dæmis er þessi stelpa að þvælast inná mynd af þessu fallega stýri.

Og þessi stelpa sést hreinlega ekkert á myndinni. Ég á allavegana erfitt að gera upp við mig hvort hún sé sæt eða ekki. Mér sýnist hún þó vera sæt.

Og hvað er þetta?

Jæja, þá er þetta víst byrjað. Ég hef nú ekki mikið að segja, enda svosem lítið búið að gerast.

Hins vegar þá rakst ég á mjög athyglisverða bloggsíðu, sem er skrifuð frá Bagdad. Já, internetið er magnað.

Þetta er æðislegt!!

Myndir af sænskum hljósveitum frá 1970. Þessi mynd er í sérstöku uppáhaldi hjá mér. (via BoingBoing)

Hvað er betra á mánudagskvöldi heldur en að vinna tölvuvinnu og hlusta á Frank Sinatra?

Æji, ég gæti nú sennilega nefnt þúsund hluti. En Sinatra er sannarlega góður fyrir vinnuafköstin. Í tilefni þess að ég er búinn með vinnuna í kvöld þá býð ég ykkur uppá eðal Sinatra slagara:

Close to you (3.35 mb.) tekið af Close to You..and more frá árinu 1956.

Hrein snilld!

Nokkrir athyglisverðir molar, sem ég er búinn að merkja við undanfarna daga.

Getur einhver sagt mér af hverju yfirlýstur Sjálfstæðismaður fagnar auknum ríkisábyrgðum???. (via gunni.null.is)

Þetta er ótrúlega sorgleg frétt.

Spekingurinn Jason Kottke er með ansi athyglisverða pælingu um Bandaríkin: America 2.0

Fyndin frétt af The Onion

Og að lokum, snjall rússneskur stjórnmálamaður breytir nafninu sínu í Harry Potter til að fá fleiri atkvæði.

Jæja, þá er nýjasti vefurinn úr minni smiðju kominn í loftið, egils.is. Ég vann þennan vef algjörlega sjálfur, fyrir utan myndina á menuinu, sem er hannað af auglýsingastofu.

Ég er bara nokkuð stoltur af vefnum, tel að hann sé nokkuð góður. Hann fylgir minni basic stefnu, að fyrirtækjavefir eigi að vera einfaldir í útliti og aðgengilegir. Þar eigi að vera hægt að nálgast allar upplýsingar á fljótlegan og einfaldan hátt. Ég tel að Flash og leikir og læti eigi miklu frekar heima á sérstökum vörumerkjavefjum, einsog þessum hér. Drop-Down menuið er hannað í Fireworks og Dreamweaver en annars er allur annar kóði handskrifaður í BBEdit.

Núna þarf ég að klára starfsmannavef Ölgerðarinnar, sem verður innri vefur fyrirtækisins. Þegar ég er búinn að því er ég hættur að taka að mér ný verkefni í vefmálum. Ég held að ég hefði gott af því að gera eitthvað annað á kvöldin heldur en að vinna.

Einsog ávallt þá eru öll komment um síðuna vel þegin.

Hversu illa þarf kjöthlassið Emile Heskey að spila til þess að hann verði settur á bekkinn. Andskoti og djöfull

Heskey set to start against Celtics tonight

Milan Baros hlýtur að hafa sofið hjá konu Gerard Houllier. Það er eina mögulega skýringin á því af hverju Heskey er valinn í staðinn fyrir Baros. Arrggghhhhhhhhhhhhh!!!!!!!!!!!!!!!!!

Andúð á Bandaríkjamönnum fer stigvaxandi þessa dagana. Ég var í gærkvöldi að spjalla við Matt vin minn, sem er frá Bandaríkjunum en við kynntumst í Venezuela og við höfum ferðast saman bæði um Mexíkó og Kúbu. Hann átti snilldar komment um þessa umræðu:

Hversu illa þarf kjöthlassið Emile Heskey að spila til þess að hann verði settur á bekkinn. Andskoti og djöfull

Heskey set to start against Celtics tonight

Milan Baros hlýtur að hafa sofið hjá konu Gerard Houllier. Það er eina mögulega skýringin á því af hverju Heskey er valinn í staðinn fyrir Baros. Arrggghhhhhhhhhhhhh!!!!!!!!!!!!!!!!!

Snillingarnir í Beastie Boys eru loksins búnir að gefa út nýtt lag. Þeir eru víst búnir að fá sig fullsadda af George Bush og hans félögum og gefa því út lag, sem mótmælir stríðsæsingi manna í Washington

Hægt er að nálgast lagið hér

Lagið er ágætt, samt ekki alveg jafngott og maður hefði vonað frá Beastie Boys enda eru þeir snillingar.

Þrátt fyrir að ég sé alltaf að gagnrýna Múrinn á þessari síðu þá hef ég alltaf lúmskt gaman af því að fylgjast með þeim félögum. Einna skemmtilegast er að þeim er annt um stjórnmál í löndum, sem fá litla sem enga umfjöllun hér á Íslandi.

Síðast voru þeir að fjalla um Alberto Fujimori, fyrrverandi forseta Perú. Nú hefur Perústjórn gefið út ósk um að hann verði framseldur. Japanir virðast hins vegar ekki ætla að verða við því. Fujimori er afkomandi japanskra innflytjenda í Perú og hann býr nú í Japan.

Fujimori er ansi merkilegur karakter og ég hef löngum haft mikinn áhuga á honum. Allt byrjaði þetta þegar ég var skiptinemi Í Venezuela árin 1995-1996. Þar bjó ég hjá perúskri fjölskyldu. Þau höfðu flutt frá Perú vegna stöðugs ófriðar þar í landi, sem var aðallega tilkominn vegna hryðjuverkasamtakanna Sendero Luminoso. Fjölskyldan mín ákvað að fara til Venezuela til að komast í friðsælla umhverfi. Snillingurinn Hugo Chavez hefur reyndar séð til þess að sá draumur hefur orðið að martröð síðustu ár.

Allavegana, þá var fósturpabbi minn í Venezuela gríðarlegur aðdáandi Fujimori. Hann dýrkaði hann fyrir það afrek að hafa tekist að uppræta samtök hins Skínandi Stígs. Fujimori tókst með því að gera Perú talsvert öruggara land. Síðla árs 1995 kom Fujimori svo í opinbera heimsókn til Venezuela. Þar sem við vinirnir vorum hættir að mæta í skóla á þeim tíma ákváðum ég og Erik frá Noregi að hitta Fujimori og spjalla aðeins við hann. Við redduðum mynd af honum og ætluðum að fá hann til að gefa okkur eiginhandaráritun enda taldi ég, eftir allar lofræðurnar frá fósturpabba, að Fujimori væri mikill öðlingur.

Leitin að Fujimori

Við Erik röltum því uppað forsetahöllinni í Caracas, þar sem við spurðum verði hvort við mættum ekki heilsa uppá Fujimori. Þeir sögðu okkur að við mættum ekki fara inn fyrir hliðið en bentu okkur á að Alberto myndi fara seinna um daginn í perúska sendiráðið. Við fórum þangað en þar var ekkert í gangi, svo við fórum aftur uppað höllinni og spjölluðum við hina vingjarnlegu verði. Meðan einn þeirra var að tala við okkur kom annar yfirmaður og sagði okkur að drífa okkur inní varðarkofann því að Caldera (forseti Venezuela) væri að koma í bílalest að höllinni. Við drifum okkur því inn og héldum áfram að spjalla við verðina.

Einn þeirra sagði okkur svo að við ættum að bíða hinum megin við götuna eftir Fujimori. Við fórum því yfir og þegar við vorum komnir þangað ákvað ég að smella einni mynd af forsetahöllinni. Þá varð alltíeinu allt brjálað og einhver hermaður kom hrópandi að okkur. Hann hrifsaði myndavélina af mér og sagði okkur að koma inn í einhvern skúr. Þar ásökuðu þeir okkur um njósnir og sögðu að við værum handteknir. Þeir leituðu svo í skólatöskunum okkar. Þeir spurðu okkur fulltaf spurningum og skoðuðu vegabréfin okkar. Eftir smá yfirheyrslu kom yfirmaður þeirra inn en hann ákvað að sleppa okkur eftir smá yfirheyrslu. Þeir báðu okkur þó vinsamlega um að koma aldrei aftur nálægt forsetahöllinni.

Við tókum því lest að einhverjum útimarkaði, þar sem Fujimori átti að vera. Við vorum með perúska fánann og vorum voða spenntir. Svo þegar Fujimori keyrði framhjá okkur veifuðum við perúska fánanum einsog óðir menn, og viti menn, Fujimori veifaði vingjarnlega tilbaka. Þá vorum við sko glaðir.

Reyndar komst ég síðar að því að Fujimori er ekki alveg eins góður kall og ég hélt. En þetta var samt skemmtilegur dagur.

Ég er aðeins búinn að vera að breyta síðunni hjá mér. Í fyrst lagi tókst mér að setja upp MySQL gagnagrunn til að halda utan um færslurnar. Hvað þýðir þetta fyrir þig, lesandi góður? Nákvæmlega ekki neitt. En þetta gerir mér lífið léttara, sérstaklega á þeim vefsvæðum, sem ég nota Movabletype til að halda utan um efni ótengt bloggsíðum.

Svo breytti ég líka tilvísanakerfinu, sem er á öllum síðunum með einstaka færslum. Þessar síður voru orðnar fáránlegar, þar sem leit.is var með alltof margar tilvísanir. Núna setti ég skilyrði að færslan þyrfti að vera heimsótt að minnsta kosti tvisvar til að tilvísinunin birtist.

Vá, hvað þetta er þurr færsla.

Ég ætla svo bara að bæta því við að ég hélt að ég myndi fá mun meira feedback á Davíðs færsluna mína. Greinilegt er að lesendur þessarar síðu hafa meiri áhyggjur af heimsmálunum heldur en ómerkilegu þvaðri á Íslandi. Það þykir mér reyndar gott.

Ég var svo reiður eftir samsæriskenningar Sigurðar Kára í Kastljósi í gær að ég ákvað að drífa mig í að lesa þessa blessuðu Borgarnesræðu Ingibjargar Sólrúnar. Ræðuna má nálgast á vef Samfylkingarinnar.

Ég er alinn upp Sjálfstæðismaður, varð róttækari með árunum í átt til vinstri en skoðanir mínar þróðuðust aftur í hægri átt þegar ég var í námi í Bandaríkjunum. Ég hef aldrei kosið Sjálfstæðisflokkinn. Ég reyndi einu sinni að kjósa í prófkjöri hjá flokknum en gat það ekki vegna þess að ég átti afmæli degi of seint.

Ég er hins vegar alltaf að tapa meira og meira áliti á Sjálfstæðisflokknum. Flokkurinn hefur gert ýmislegt í frjálsræðisátt síðustu ár og ríkisstjórn hans og Alþýðuflokks var góð. Ég hins vegar hef óbeit á mörgum hliðum flokksins. Ég þoli ekki foringjadýrkunina í flokknum. Ég þoli ekki að þingmenn hans komi í áramótaannálum og tilnefni allir Davíð Oddson sem mann ársins. Ég þoli ekki að flokkurinn skuli kalla sig hægriflokk en reyni svo hvað hann geti til að ná að komast til áhrifa í RÍKISútvarpinu. Ég þoli ekki að hann skuli kalla sig hægriflokk en veiti svo ríkisábyrgðir til stórfyrirtækja.

En þessi umræða síðustu daga hefur valdið því að eftir tvo Kastljósþætti hef ég verið öskureiður útí Sjálfstæðisflokkinn. Mér er reyndar nokk sama um þetta Baugsmál. Heldur virkilega einhver Sjálfstæðismaður að Jón Ásgeir hafi ætlað að múta forsætisráðherra?? Trúir því virkilega einhver?

Ef að Davíð hefur svona mikla óbeit á Baugi og þeirra viðskiptaháttum þá á Davíð að beita sér fyrir breytingum á leikreglum í viðskiptalífi. Þeir eiga EKKI að kvarta bara og kveina yfir því að Baugsmenn séu nógu snjallir til að nýta sér hvernig kerfið er byggt upp. Ekki sér maður George Bush kvarta yfir því að Wal-Mart sé að yfirtaka bandarískan matvörumarkað. Hann gerir sér grein fyrir því að leikreglur viðskiptalífsins gera slíkum fyrirtækjum kleift að ná góðri stöðu á markaði með því að vera óhræddir og vægðarlausir í viðskiptum. Ef Davíð vill stuðla gegn því að Baugur hafi góða stöðu á markaðnum ætti hann að skerpa leikreglurnar, ekki að gera lítið úr stjórnarformanni fyrirtækisins í þingsölum og í sjónvarpi.

Eftir allt, þá er okkur frjálst að velja hvar við verslum. Ef almenningur í landinu hefði eitthvað á móti Baugi þá myndu þeir hætta að versla í Bónus og Hagkaup. Það hefur almenningur ekki gert. Það er nefnilega þannig að þótt stjórnmálamenn reyni að hafa áhrif á fyrirtækin í landinu þá er það almenningur sem hefur mesta valdið. Davíð getur reynt að koma slæmu orði á Baug en bara almenningur getur virkilega skaðað Baug, með því að hætta að versla hjá þeim. Það hefur ekki gerst.

Borgarnesræðan

Og þá að ræðunni sjálfri. Ef marka má orð Sjálfstæðismanna hefði mátt ætla að Ingibjörg hefði endað ræðuna á "Bónus býður betur", því þeir hafa gert svo mikið úr stuðningi hennar við Baug og Jón Ólafsson.

Hér er hins vegar kaflinn, þar sem hún talar um þessi fyrirtæki:

og

Hvar í andskotanum er einhver stuðningur við Baug í þessari ræðu? HVAR?

Það að biðja um að um að fyrirtæki séu ekki dæmd eftir því flokkslínum er alveg jafn réttlátt og að einstaklingar séu ekki dæmdir eftir kynþætti.

Útúrsnúningur Sjálfstæðismanna á þessu er óþolandi. Svona hagar sér ekki flokkur, sem segist hafa frelsi í atvinnulífi að leiðarljósi.

Ja hérna, haldiði ekki að Liverpool hafi bara unnið bikar um helgina. Þetta var dálítið skrítin upplifun að horfa á leikinn, því ég horfði á hann með Emil og við höfum nokkurs konar þögult bandalag um að monta okkur ekkert alltof mikið af sigurgöngu okkar liða en hann heldur með United. Ég stökk því ekki nema einu sinni upp þegar Liverpool skoruðu mörkin og dansaði engan stríðsdans. Ég sleppti líka að öskra alltof mikið í leikslok.

En mikið afskaplega var þetta nú gaman. Loksins eitthvað til að fagna. Ég held að ég hafi ekki fagnað raunverulega í leikslok í marga mánuði.

Og yndislegast af öllu var náttúrulega að Jerzy Dudek var maður leiksins. Þrátt fyrir að ég hafi gagnrýnt nær alla leikmenn Liverpool undanfarið þá datt mér aldrei í hug að gagnrýna Dudek, því ég er fullkomlega sannfærður um að hann sé besti markvörður í heimi. Ég man að þegar hann kom aftur inní markið á móti Crystal Palace þá fékk maður aftur þessa gömlu öryggistilfinningu, sem maður hafði misst í leikjunum í nóvember.

Dudek er náttúrulega snillingur en honum var enginn greiði gerður með að hafa hann í liðinu í desember því hann var greinilega ein taugahrúga. Núna er hann hins vegar búinn að ná sé og það er frábært.

Og Diouf var bara góður líka. Ja hérna. Hann tók Silvestre hvað eftir annað í bakaríið. En náttúrulega var Emile Heskey lélegur einsog ávallt. Það var lygilega mikil breyting þegar Baros kom inná. Eftir nokkrar mínútur var hann búinn að rekja boltann upp allan völlinn, draga að sér þrjá menn og gefa svo sendingu á Gerrard í dauðafæri. Vonandi að Houllier átti sig bara á því einhvern daginn að Baros er mun betri en Heskey. Ekki nóg með það heldur er Baros líka 4 árum yngri.

Og víst maður hefur skammað Houllier oft, þá verður maður líka að hrósa honum þegar gengur vel. Núna lagði hann leikinn upp á besta hátt og setti í raun það lið, sem ég hefði sett inná (fyrir utan Heskey og Carragher). Það er ljóst að Houllier er ekki á leiðinni burt, þannig að maður verður bara að vona að hann átti sig á mikilvægi þess að liðið spili sókarbolta. Ég þoli ekki fleiri tímabil af þessari varnarknattspyrnu. Meira að segja Michael Owen er búinn að fá nóg.

Ja hérna, haldiði ekki að Liverpool hafi bara unnið bikar um helgina. Þetta var dálítið skrítin upplifun að horfa á leikinn, því ég horfði á hann með Emil og við höfum nokkurs konar þögult bandalag um að monta okkur ekkert alltof mikið af sigurgöngu okkar liða en hann heldur með United. Ég stökk því ekki nema einu sinni upp þegar Liverpool skoruðu mörkin og dansaði engan stríðsdans. Ég sleppti líka að öskra alltof mikið í leikslok.

En mikið afskaplega var þetta nú gaman. Loksins eitthvað til að fagna. Ég held að ég hafi ekki fagnað raunverulega í leikslok í marga mánuði.

Og yndislegast af öllu var náttúrulega að Jerzy Dudek var maður leiksins. Þrátt fyrir að ég hafi gagnrýnt nær alla leikmenn Liverpool undanfarið þá datt mér aldrei í hug að gagnrýna Dudek, því ég er fullkomlega sannfærður um að hann sé besti markvörður í heimi. Ég man að þegar hann kom aftur inní markið á móti Crystal Palace þá fékk maður aftur þessa gömlu öryggistilfinningu, sem maður hafði misst í leikjunum í nóvember.

Dudek er náttúrulega snillingur en honum var enginn greiði gerður með að hafa hann í liðinu í desember því hann var greinilega ein taugahrúga. Núna er hann hins vegar búinn að ná sé og það er frábært.

Og Diouf var bara góður líka. Ja hérna. Hann tók Silvestre hvað eftir annað í bakaríið. En náttúrulega var Emile Heskey lélegur einsog ávallt. Það var lygilega mikil breyting þegar Baros kom inná. Eftir nokkrar mínútur var hann búinn að rekja boltann upp allan völlinn, draga að sér þrjá menn og gefa svo sendingu á Gerrard í dauðafæri. Vonandi að Houllier átti sig bara á því einhvern daginn að Baros er mun betri en Heskey. Ekki nóg með það heldur er Baros líka 4 árum yngri.

Og víst maður hefur skammað Houllier oft, þá verður maður líka að hrósa honum þegar gengur vel. Núna lagði hann leikinn upp á besta hátt og setti í raun það lið, sem ég hefði sett inná (fyrir utan Heskey og Carragher). Það er ljóst að Houllier er ekki á leiðinni burt, þannig að maður verður bara að vona að hann átti sig á mikilvægi þess að liðið spili sókarbolta. Ég þoli ekki fleiri tímabil af þessari varnarknattspyrnu. Meira að segja Michael Owen er búinn að fá nóg.

Fyrir einhverjum tíma ákvað ég að skrifa ekki um djamm á þessari síðu. Núna langar mig hins vegar rosalega að skrifa eitthvað á netið og ég nenni ekki að skrifa þennan langa reiðipistil um Davíð Oddson, sem er að gerjast í hausnum á mér eftir að hafa horft á Kastljós.

Allavegana þá djammaði ég um helgina tvo daga í röð í fyrsta skipti síðan um Verzlunarmannahelgi. Á föstudag fór ég í opnun á Vöruhóteli Eimskips. Þar var markvisst reynt að hella fólk fullt og auk þess var allt aðgengi að mat skert til muna, þannig að það gat bara endað á einn veg. Ekki batnaði ástandið þegar fiskikari fullu af Tuborg var parkerað beint fyrir framan mig.

Ég fór svo með nokkrum strákum frá Danól inní Hafnafjörð, þar sem við fórum að horfa á kvennahandboltaleik, en ég held að það sé fyrsti leikurinn af þeirri gerð, sem ég hef séð í einhver 5 ár. Svo var haldið í partí og að lokum niður í bæ, þar sem við enduðum á Sólon. Reyndar byrjuðum við á því að fara á Hverfisbarinn, þar sem ég tapaði nærri því vitinu í biðröðinni. Þessi biðröð er fúl, sérstaklega þar sem ég er nokkuð virkur gestur á þessum blessaða bar. En ég meina hei.

Á Sólon er maður hins vegar treataður einsog hetja, því þar þekki ég einn dyravörðinn. Sólon er líka skemmtilegur staður.

Allavegana, á laugardag þá ákváðum ég og Björgvin Ingi að skella okkur á Maus tónleika. Það var nokkuð skemmtilegt að Björgvin hafði komist að því eftir lestur þessarar síðu að við áttum við svipað vandamál að stríða, það er að við eigum báðir enga vini sem fíla Maus. Við ákváðum því bara að drífa okkur saman. Fórum fyrst á Sólon og svo á Hverfisbarinn því við héldum að tónleikarnir ættu að byrja fyrr en þeir gerðu. Á Hverfisbarnum var mun skemmtilegra en kvöldið áður, hittum m.a. einhvern gaur úr Breiðholtinu sem hélt uppi fjörinu.

Anyhoo, fórum á Maus og þeir voru snilld. En ekki hvað? Það er þó ljóst að fjöldi fallegra stelpna á djamminu í Reykjavík er í öfugu hlutfalli við gæði tónlistar. Þannig var mun meira af fallegum stelpum á Sólon og Hverfisbarnum (þar sem ég heyrði lag með Whitney Houston, hvorki meira né minna) heldur en á GrandRokk. Maus byrjuðu á nýju lögunum og svo fóru þeir yfir í gömlu slagarana, enduðu svo á besta lagi í heimi, Poppaldin.

Við fórum svo á Sólon, þar sem var geðveikt gaman. Ég vil þó að lokum leggja til að stelpur, sem eru á föstu, verði kyrfilega merktar á skemmtistöðum landsins. Það myndi spara manni ómælda vinnu.