Aconcagua

.flickr-photo { border: solid 1px #000000; }
.flickr-yourcomment { }
.flickr-frame { text-align: left; padding: 3px; }
.flickr-caption { font-size: 0.8em; margin-top: 0px; }


Emil, Borgþór, Friðrik og ég í Suður-Ameríkuferðinni okkar í nóvember 1998. Þarna erum við í gönguferð frá Puente del Inca, sem er í Argentínu við landamæri Chile.

Í baksýn er Aconcagua, hæsta fjall Suður-Ameríku.

Fjölskyldur í ófjölskylduvænum hverfum?

(þetta birtist fyrr í dag á bloggi [Nýkrata](http://nykratar.blog.is/blog/kratabloggid/entry/98179/) þar sem ég skrifa)

Það er alveg þess virði að vísa á leiðara Jóns Kalddal í Fréttablaðinu í dag, sem fjallar um einstaklega furðulega herferð borgarstjóra Reykjavíkur, sama gamla Villa, gegn spilakassasal í Mjóddinni.

Nú þarf það svo sem ekkert að koma manni á óvart að Sjálfstæðismenn vilji hafa vit fyrir þegnum þessa lands, en það sem er einkennilegra er það hvernig Vilhjálmur skiptir höfuðborginni uppí “fjölskylduvæn” svæði og önnur svæði, sem eru þá væntanlega “ófjölskylduvæn”. Jón Kaldal talar um opnun spilakassasalarins:

>Meginrök borgarstjóra gegn því framtaki eru að borgaryfirvöld vilji ekki starfsemi slíkra “ógæfukassa” í fjölskylduvænum hverfum.

>Af því tilefni er rétt að spyrja hvort Vilhjálmur viti ekki að nú þegar eru reknir salir með spilakössum víða um borgina, og það í hverfum sem hingað til hafa ekki talist fjandsamlegri fjölskyldum en önnur hverfi? Ef sú er raunin, þá má borgarstjóri taka hinn nýja og að því er virðist röggsama lögreglustjóra höfuðborgarsvæðisins, Stefán Eiríksson, sér til fyrirmyndar og fá sér göngutúr um borgina sína.

Nú bý ég nálægt miðbæ Reykjavíkur, þar sem rekinn er spilasalur. Það finnst Vilhjálmi allt í lagi, þar sem mitt svæði er sennilega ekki “fjölskylduvænt” í hans huga. Það finnst mér magnað þar sem að ég er alltaf að sjá lítil börn á leikskólanum við hliðiná blokkinni minni og á æfingasvæði KR, sem er ekki langt frá mér.

Borgarstjóri segir um þetta

>Ég sannreyndi að til að banna spilakassa í söluturnum þarf að grafa mjög djúpt lögfræðilega en mun hins vegar fara yfir þessi mál heildstætt með eigendum spilakassanna og reyna að ná sátt um að þeir séu ekki settir upp í fjölskylduvænum fjölskyldukjörnum

Þessi spilasalur í Mjóddinni er fullkomlega löglegur og það er einfaldlega hræsni af borgarstjóra að vilja ekki svona “óæskilega”, en fullkomlega löglega starfsemi í sínu heimahverfi bara vegna þess að hann skilgreini sitt hverfi sem “fjölskylduvænt”.

Borgarstjóri þarf líka að svara fyrir það hvernig hann skilgreini ófjölskylduvæn hverfi. Eru fjölskyldyrnar sem þar búa í minni metum hjá borgarstjóra og eiga þær fjölskyldur að sætta sig við að hvers konar starfsemi sé þar rekinn á meðan borgarstjóri haldi verndarskildi yfir þær fjölskyldur sem búi í “fjölskylduvænu” hverfunum? Það væri gaman að heyra.

Moggabloggs heilkennið

Mikið er ég sammála því sem Sigurjón [segir](http://blog.sigurjon.com/?p=1732) og Kristján [vitnar í](http://blog.kristjanatli.com/2007/01/04/bloggablogg/#respond)

Moggabloggið verður að teljast sem nýju “Teljara-Ólympíuleikarnir” á netinu. Hellingur af spöðum sem þrá athygli og ást fólksins í landinu hafa hent upp síðum hjá Mogganum og blogga nú um fréttirnar sem þar eru skrifaðar eins og þeir eigi lífið að leysa. Þeir linka á skoðanir hvors annars í von um góð eða slæm viðbrögð, skiptir þá ekki máli bara svo framarlega sem þeir fá fleiri heimsóknir. Sumir síðueigendur hafa meira að segja gengið svo langt að frame-a síðuna sína inn í Moggabloggið svo þeir geti nú fengið aðeins meiri athygli. Þetta er orðið svo vinsælt að Bill O’Reilly þótti það tímabært að koma því á hreint að hann fann upp bloggið.”

Sjáið t.d. [þetta blogg](http://gislifreyr.blog.is/), sem einhver hægrimaður heldur uppi á Moggablogginu (tek þessa síðu sem dæmi þar sem hún var efsta bloggið á mbl.is þegar ég kíkti inn). Þessi aðili vísar á fréttir á MBL.is við hverja bloggfærslu. Í flestum tilfellum hefur efni færslu hans nákvæmlega ekkert með upphaflega frétt að gera og gerir því það eitt gagn að pirra lesendur mbl.is, sem smelltu á þær í góðri trú um að færslurnar bættu einhverju við efni upphaflegrar fréttar.

Sem dæmi, þá eru þetta færslur af forsíðunni og svo þær fréttir sem hann vísar í:

**Frétt**: Verðmætum páfagauk stolið
**Blogg**: Vangaveltur um CSI og aðra lögguþætti

**Frétt**: Eldur kviknaði í Engey en var slökktur með hraði
**Blogg**: Guðmundur Steingrímsson er ömurlegur

**Frétt**: Leki kom að báti í Suðureyrarhöfn
**Blogg**: Kristrún Heimisdóttir er ömurleg

**Frétt**: Vakt hjá Orkuveitunni um jólin
**Blogg**: Hannes Hólmsteinn er skemmtilegur

Hvernig er hægt að skýra þetta með öðru en að margir MBL bloggarar séu með ólíkindum athyglissjúkir. Ég er hættur að nenna að smella á bloggvísanir út frá fréttum, vegna þess að þær enda flestar á vísunum í eitthvað bull. Frekar kýs ég að hafa RSS vísanir hjá mér á þá moggabloggara, sem ég les reglulega. (Gummi Steingríms, Árni M, Ómar Valdimars, Steingrím S, Kratabloggið, Magnús Már, Hux og Sigmar G).

Miklu nær væri fyrir mbl.is að hleypa á vísanir frá öllum vefsíðum í fréttir á mbl.is fréttir (bæði pólitískum vefritum, sem og bloggum utan mbl.is) og leyfa notendum að flagga þá sem eru að misnota þessar vísanir. Mbl.is ættu svo að taka sig til og banna þeim að vísa á fréttir, sem að misnota það ítrekað.

Little Children

Það er ekki oft sem ég nenni að standa í því veseni að downloada mynd, sem er ekki komin til landsins. Oftast nær er ég ekkert sérlega spenntur yfir því að sjá nýjar bíómyndir um leið og þær koma út.

En ég gerði þó undantekningu fyrir [Little Children](https://www.eoe.is/gamalt/2005/10/21/20.16.14/) fyrir nokkrum dögum, einfaldlega af því að hún er byggð á einni af mínum uppáhaldsbókum eftir Tom Perrotta (sjá [hér](https://www.eoe.is/gamalt/2005/10/21/20.16.14/)). Allavegana, myndin er ekki eins góð og bókin en samt ein besta mynd sem ég hef séð á þessu ári. Einhvern veginn finnst mér bókin vera í minningunni fyndin og skemmtileg, þótt hún sé vissulega erfið og sorgleg á tímum. En bíómyndin nær einhvern veginn ekki skemmtilegu hlutunum við bókina.

En það verður þó að segjast að ef að Jackie Earle Haley fær ekki Óskarinn fyrir leik sinn í myndinni, þá er eitthvað mikið að.

Núna eru komnir 5 dagar í röð þar sem ég hef ekki farið að sofa fyrir klukkan 3, sem er magnað þar sem ég fer vanalega að sofa á miðnætti. Í kvöld held ég að það sé lítil hætta á öðru en að ég verði sofnaður fyrir miðnætti.

Merkilegt.

Þegar ég kom heim og kveikti á Kastljósi sá ég að aðalmálið í íslensku þjóðfélagi í dag er úthlutun á einhverri einbýlishúsalóð í *Kópavogi*.

Ég er hræðilega þreyttur.

Fólk, sem getur hvergi tjáð sig

Í kvöld í **næst vinsælasta fréttaþætti á Íslandi** (Ísland í dag) var viðtal við andstæðing stækkunnar álvers í Hafnarfirði um að andstæðingar stækkunnar álvers fengju engin tækifæri til að tjá andstöðu sína við stækkun álversins.

Þetta viðtal var byggt á grein í **stærsta dagblaði landsins** um sama mál.

My head is spinning.

Pöddur í Canaima

.flickr-photo { border: solid 1px #000000; }
.flickr-yourcomment { }
.flickr-frame { text-align: left; padding: 3px; }
.flickr-caption { font-size: 0.8em; margin-top: 0px; }


Emil, ég og Friðrik ásamt leiðsögumanni í Canaima þjóðgarðinum í Venezuela í janúar 1999.

Leiðsögumaðurinn tók upp stein sem var morandi í maurum og leyfði okkur að smakka maurana.

Áramót

Þetta Áramótaskaup var fokking snilld!

Ég sat í Garðabænum með rúmlega sextugu íhaldsfólki, sem fannst skaupið ekki fyndið. Það kom mér svosem ekkert sérstaklega á óvart.

Ekki eins mikil snilld er sú staðreynd að ég drakk eitthvað heimabrugg í partýi í gær. Mér er ennþá óglatt og langar að æla. Að ég skuli ekki hafa ælt í leigubílnum í gær er lítið og fallegt kraftaverk. Djöfulsins óþverri.

Álíka ósniðugt er að setja Liverpool leik klukkan 1 á nýársdag svo ég þurfi að vakna svona snemma. Pepto bismol og Excedrin virðist lítið gagn gera akkúrat núna. Það sem maður leggur á sig til að horfa á fótbolta.

**Uppfært (17:30)**: Mig langar enn að æla.