EOE.is

Jæja, þá er komið að því að veita hin árlegu verðlaun [eoe.is](http://www.eoe.is) fyrir leiðinlegustu frétt ársins. Verðlaunin í ár hlýtur:

**Öll umfjöllun um bók Hannesar Hólmsteins um Halldór Laxness!!!**

Jiminn eini, hvað þetta er þreytt umræða. Var ekki nóg að eyða síðustu jólum í þetta röfl. Rifrildi á milli bókmenntafræðinga er ekki athyglisvert fréttaefni, sama hverjir eiga í hlut. Takk fyrir.

Fyrir nokkrum dögum héldum við Emil uppá 2 ára afmæli Serrano á
Pravda, þar sem við buðum samstarfsfélögum, vinum og ættingjum. Ég
byrjaði að skrifa ræðu fyrir þann atburð, sem ég hætti við að flytja
og úr varð þessi grein um sögu staðarins. Ég vona að einhverjir hafi
gaman af því að lesa um þessa æsispennandi atburðarrás. Þetta er
skrifað út frá mínum sjónarhóli, þannig að eflaust gerir sagan alltof
mikið úr mínu hlutverki, en alltof lítið úr hlutverki Emils og
annarra, sem hafa komið nálægt staðnum. En svona blogg er alltaf svo
sjálhverft .

Það má í raun segja að Serrano hafi byrjað fyrir sjö árum í rútuferð
einhvers staðar í Suður-Ameríku. Þar var ég ásamt Emil og tveim öðrum
vinum mínum á ferðalagi. Í 6 mánuði flökkuðum við um öll lönd
Suður-Ameríku á ferðalagi, sem við munum aldrei gleyma. Einsog ég man
þetta þá sátum við Emil saman í langri rútuferð. Talið barst að mat
og ég fór að tala um mexíkóskan skyndibitastað, sem ég hafði dýrkað og
dáð meðan ég bjó og vann í Mexíkó.

Þegar ég var 18 bjó ég og vann í Mexíkóborg. Eftir klókum leiðum
hafði mér tekist að redda mér vinnu þar í borg. Fyrsta kvöldið í
Mexíkóborg fór ég út að borða með fólki frá fyrirtækinu, sem ég vann
hjá. Fyrir valinu var þessi mexíkóski skyndibitastaði, sem ég varð
strax ástfanginn af.

Þegar ég minntist á þennan stað við Emil á ferðalaginu í Suður-Ameríku
fórum við strax á flug og okkur fannst rosalega sniðugt að opna svona
stað á Íslandi.

Eftir að við komum heim úr ferðalaginu skildu leiðir. Ég fór út til
Bandaríkjanna í nám en Emil í háskóla á Íslandi. Í Bandaríkjunum varð
ég ofboðslega hrifinn af nokkrum veitingastöðum. Þar á meðal var einn
veitingastaður, sem ég var fullviss um að myndi virka á Íslandi.
Ávallt þegar ég og Hildur, fyrrverandi kærasta mín, borðuðum á þeim
stað töluðum við um hversu gaman það yrði að setja upp slíkan stað á
Íslandi.

Ég var skeptískur, því ég vissi ekki hvort ég þyrði útí slíkt
ævintýri, en Hildur var sannfærð. Það má segja að án hennar væri
Serrano örugglega ekki til. Hún hamraði stöðugt á því hversu klár og
duglegur ég væri og að þetta yrði ekkert mál fyrir mig. Allar þessar
pepp ræður hennar urðu til þess að ég tók ákvörðunina um að þetta
vildi ég gera þegar ég kæmi heim.

Í jólafríi heima á Íslandi 2001 hringdi ég svo í Emil og bað hann um
að hitta mig á kaffihúsi. Við hittumst á Kaffi List og þar bar ég
undir hann hugmyndina um að opna veitingastað. Ég var alltaf á því að
ég þyrfti að fá einhvern með mér í þetta og ég var viss um að Emil
hefði þá hæfileika og þá þekkingu, sem mig skorti. Hann tók lygilega
vel í hugmyndina og sagðist lítast mjög vel á pælingar mínar. Sú
hugmynd, sem ég seldi honum það kvöld, var þó gjörólík þeim stað, sem
Serrano er í dag.

Þegar ég fór aftur út til Bandaríkjanna byrjaði ég að hugsa betur um
möguleikana og komst í raun á þá ákvörðun að hefðbundinn
veitingastaður, einsog sá sem ég var að hugsa um, væri ekki nógu
sniðug hugmynd. Vænlegra til árangurs væri ákveðin útfærsla á
mexíkóskum skyndibita, sem ég hafði minnst stuttlega á við Emil. Við
Hildur höfðum nefnilega verið miklir aðdáendur nokkurra staða, sem
buðu uppá mexíkóskan skyndibita, og vorum sannfærð um að slíkt gæti
virkað heima á Íslandi.

Ég sendi Emil því email og sagðist hafa skipt um skoðun. Hann var
mjög sáttur við hugmyndina, því sér hefði litist betur á Serrano
hugmyndina. Úr því varð ekki aftur snúið.
Lesa áfram »

Ó, The Apprentice er svo mikil snilld. Það er ekki hægt annað en að dást að þessum þáttum og sérstaklega Donald Trump. Hápunktar þáttana eru án efa innskotin með Trump, þar sem hann bæði gefur góð ráð og svo þegar hann er að vinna.

Sérstaklega er gaman þegar það koma innskot með Trump, þar sem hann situr í limósínu og talar við einkaritarann sinn og öskrar: “*Cancel all my appointments, I have to go meet the teams*”. Einsog það hafi ekki verið ákveðið fyrirfram.

Ég væri til í að vera með einkaritara einungis til að geta sagt: “*Cancel all my appointments*”. Já, og til að færa mér kaffi, það væri indælt.

Nei, nú segi ég stopp. Þetta pósthólf hérna á Hagamelnum hlýtur að vera leiðinlegasta pósthólf í heimi.

Tölvupóstur hefur fyrir löngu séð til þess að maður er hættur að fá skemmtilegan póst. Núna fæ ég bara endalausa reikninga og auglýsingapóst. Ég er svo heppinn að fá líka alla reikninga fyrir Serrano heim til mín, sem þýðir að ég fæ heilan haug af reikningum á hverjum degi. Ég er líka ýmsu vanur í ruslpósti, en ég er gjörsamlega að farast yfir þessum endalausu auglýsingabæklingum. Einhvern veginn eru þeir allir uppfullir af vörum, sem ég hef engan áhuga á. Í dag fékk ég 5 auglýsingabæklinga.

Ég fór til útlanda í gær. Í fyrsta skipti, sem ég fer til útlanda í minna en sólahring. Fór út til Osló kl 7 og kom aftur fyrir klukkan 11 um kvöldið. Mætti svo í vinnuna gríðarlega hress í morgun, en er núna alveg búinn.

Ég komst endanlega að því að tollurinn er í samsæri gegn mér. Þar sem ég var á fundi var ég í jakkafötum og ég er nýbúinn í klippingu, þannig að ég lít út einsog 18 ára kórdrengur. Auk þess var ég bara með bakpoka, en engan farangur. En SAMT var ég tekinn í tékk í tollinum. Það er greinilegt a þegar ég tek uppá því að smygla kókaíni til landsins, þá munu jakkaföt ekki duga til að gabba tollarana.

Í kvöld er ég [glaður](http://www.eoe.is/liverpool/gamalt/2004/12/08/22.01.57/).

Ég elska Liverpool. Ég fokking elska þetta lið!!! Þið megið alveg gera grín að þessu, en það er bara fátt skemmtilegra en að horfa á svona frábæra fótboltaleiki með uppáhaldsliðinu sínu. Ótrúlega gaman!

Þetta er [SNILLD](http://reuters.com/newsArticle.jhtml;jsessionid=P24RMWI03NSE2CRBAEOCFEY?type=oddlyEnoughNews&storyID=6955367)!

Farsímafyrirtæki í Ástralíu býður nú kúnnum sínum að loka fyrir viss númer áður en það fer á djammið. Þannig að til dæmis er hægt að loka á númer hjá fyrrverandi kærustum, svo maður hringi ekki í þær þegar maður er orðinn vel drukkinn.

Þetta hefði hiklaust komið sér vel fyrir mig í nokkur skipti í gegnum tíðina.

Símayrirtækið fann út að 95% fólks í könnun hringir í fólk þegar það er á djamminu. 30% hringja í sína fyrrverandi, 19% til núverandi maka og 36% í aðra, svo sem yfirmenn sína.

Fyrirtækið fann einnig að 55% aðspurðra kíkja á gemsann sinn “morguninn eftir” til að sjá hverjir þeir hafa hringt í daginn áður. Hóst hóst.

Ég var að horfa á Kastljós áðan og þá áttaði ég mig á merkilegum hlut: Ég trúi því ekki enn að *Halldór Ásgrímsson* sé orðinn forsætisráðherra. Þetta er of magnað til að vera satt.

Ok, nú er ég 27 ára gamall. Síðan ég fæddist hafa [forsætisráðherrar](http://www.terra.es/personal2/monolith/iceland.htm) Íslands komið úr eftirfarandi flokkum:

Sjálfstæðisflokkurinn: 18 ár
Framsóknarflokkur: 8 ár
Alþýðuflokkur: 4 mánuðir

Er þetta fokking eðlilegt???

Í alvöru talað? Alþýðuflokksmaðurinn var forsætisráðherra þegar ég var tveggja ára!!! Síðan ég varð þriggja ára hafa Íhaldið og Framsókn ráðið öllu á Íslandi.

Sú staðreynd að Halldór er orðinn forsætisráðherra þýðir líka að í þeim löndum, sem mér þykir mest vænt um eru helstu ráðamenn þessir:

Ísland: Halldór Ásgrímsson
Bandaríkin: George W. Bush
Venezuela: Hugo Chavez

Kræst! Þetta er ekki hægt.

Vá, heimur minn hefur hrunið.

Joel Stein, pistlahöfundur í Time, skrifar [grein í LA Times](http://www.latimes.com/news/opinion/commentary/la-op-stein5dec05,1,91272,print.story?coll=la-news-comment-opinions) þar sem hann fjallar um veruleikasjónvarpsþætti. Þar talar hann um að Simple Life sé skrifaður frá upphafi til enda, sem kemur svo sem ekki á óvart.

Það, sem kemur hins vegar á óvart er að Stein birtir [HANDRIT](http://www.latimes.com/media/acrobat/2004-12/15324783.pdf) að Queer Eye for the Straight Guy þætti!!!

Auðvitað vissi maður að þátturinn væri vel undirbúinn, en það virðist einnig vera sem að einstaka línur og atburðir séu undirbúnir. Þannig að allar línurnar hans Carsons, sem virðast koma óundirbúnar þegar hann finnur ákveðna hluti í íbúðum karlanna, eru víst margar hverjar undibrúnar.

Handritið er nokkuð magnað. Þar er talað um hverju hommarnir eiga að taka eftir í íbúðinni, hvað þeir eiga að tala um í fatabúðinni og öll ráðin, sem Jai gefur þeim gagnkynhneigða eru þarna á blaði.

Ja hérna! Say it ain’t so. (via [MeFi](http://www.metafilter.com/mefi/37507))

Mikið afskaplega hefur þetta verið róleg helgi, sem nær svona nokkurn veginn hámarki þegar maður er á netinu á laugardagskvöldi. En þetta var jú allt planað. Ég var ákveðinn í að djamma ekki, heldur reyna að taka lífinu rólega. Veitir víst ekki af.

Í gær var ég uppí [HR](http://www.ru.is/), þar sem ég horfði á nemendur í MBA námi flytja lokaverkefni sitt. Verkefnin tengdust ákveðnu vörumerki, sem ég hef umsjón með í vinnunni og því var ég fenginn sem “sérfræðingur” og átti að spyrja nemendur spurninga. Það var bara nokkuð fínt.

Þetta er búin að vera frekar mikil stress vika og eitthvað gerði það að verkum að þegar ég kom heim úr vinnunni í gær var ég gjörsamlega úrvinda. Ég lagðist uppí sófa, en sá að ég væri ekki alveg að höndla þetta allt saman og fór því að sofa. Vaknaði reyndar aftur um kvöldmat og lá uppí sófa í annarlegu ástandi það sem eftir lifði kvöldsins.

Ef það er einhver, sem er snillingur í að sóa lagardögum í ekki neitt, þá er það ég. Ég svaf til hádegis, horfði svo á fótbolta, fór uppá Serrano, horfði á meiri fótbolta þegar ég kom heim og spilaði Halo2. Pantaði pizzu og reyndi að horfa á Charlie’s Angels 2, en mikið djöfull er hún nú leiðinleg. Spjallaði svo við gamlan vin, sem býr í Tælandi. Ég er byrjaður að láta mig dreyma um að heimsækja hann í Bangkok á næsta ári. Verð þó að passa mig á því að hugsa ekki um ferðalög á þessum tíma árs.

Allavegana, mér finnst þetta alveg [fáránlega fyndin markaðsherferð](http://www.elitedesigners.org/) (via [MeFi](http://www.metafilter.com/mefi/37488))

Einnig: [The Onion: Iraq adopts terror alarm system](http://www.onion.com/news/index.php?issue=4048)

Í World Class í dag sá ég strák í bol, sem á stóð: *”Don’t be economic girlie men*”. Ég hélt í alvöru að Genni vinur minn (sem ég hef ekki heyrt frá lengi, hint hint) væri sá eini, sem fyndist þessi komment frá Schwartzenegger sniðug. Það, sem meira er, ég held að gaurinn sé í SUS. Þessir “economic girlie men”, sem Arnie talaði um, eru þeir, sem telja að fjárlagahalli Bandaríkjanna sé of mikill. Semsagt, allir hagfræðingar í heimi, fyrir utan þá, sem eru á launum hjá Bush.

Allavegana, ég hef aldrei talað um kosningarnar og nenni eiginlega ekki að gera það. Mér datt hins vegar í hug að birta hérna hluta úr bréfi til fyrrverandi herbergisfélaga míns úr háskóla. Hérna er kaflinn, þar sem ég talaði um kosningarnar í USA stuttu eftir að þær voru haldnar.

I still can’t believe how things went. I’m sure you’ve felt the same way I have.

I was really into the elections.  I stayed up to watch the debates, and all the programs I could catch on them.  On election night I went to an event hosted by the American Embassy in an art gallery in
Reykjavik.  I then stayed up at home until around 4AM, but finally fell asleep.  I woke up the next day, turned on my computer and was
convinced Kerry had won.  I couldn’t believe it.  And that’s sort of
been my mood over the last days.  I still can’t believe it, and I get
really annoyed talking about it.

I *really* thought Kerry would win.  I *really* thought more than 60% of
the population would show up to vote.  I’m so disappointed, so I can
only imagine how you feel, since you have to live there.  I just
want to shake people who really didn’t think it was worth their time to spend
two hours of their precious time to vote.  I just cannot understand them, and I can’t understand the people who vote for Bush. That’s just something I have to accept. I even have an Icelandic friend who thinks Bush is brilliant. No matter how hard I try, I just can’t understand him. I think I told you sometime that most of the time I can understand my opponents in Icelandic politics, but I *just can’t* understand Bush or his supporters.

I actually read a good article about the whole blue/red state America by an Icelandic leftist.  The thing is
that the America we know from TV is sort of the blue state America.
We see all those shows from New York, Chicago, L.A., and we really
don’t understand those red state people, who find banning gay marriage
more important than stopping the U.S. from attacking other countries
or a healthy economy.  We just cannot understand them.  So that’s basically
the feeling.  We’ve given up on trying to understand America. I saw a poll
somewhere where 90% of the Icelandic population wanted Kerry to win.
Those same 90% basically think Bush is an evil moron.

The remarkable thing is really that even though I lived for more than 3
years in the U.S., I completely failed to see the red side of America.  I
don’t know why, but all my friends are Democrats, even those I made
before I went to college.  I remember those dorky conservative guys who wrote for that conservative paper at NU, but I really never got to know them, only the Democrats. It’s a bit weird.  Oh well.

Anyways, you deserve better than Bush.