Author: einarorn

Já, góðir gestir, ég er búinn að fara hamförum í smiðsleik síðustu klukkutíma. Kvöldið byrjaði á því að ég fór í heimsókn til systur minnar, þar sem mágur minn lánaði mér þessa fínu borvél.

Ég kom svo hingað heim og ætlaði að bora gat á einn veginn til að setja símasnúru í gegn (ég tími ekki að kaupa mér þráðlaust net. Einnig er öll tónlistin mín í tölvunni minni en græjurnar eru frammí stofu, þannig að ég þarf aðra snúru í það (ég tími ekki að kaupa mér þráðlausa tengingu við græjurnar). Fyrir þá, sem hafa aldrei borað gat í vegg á ævinni, þá er það ekki alveg jafn auðvelt og það hljómar. Allavegana ekki ef maður vill hafa gatið þráðbeint í gegnum vegginn. Það tókst ekki alveg hjá mér og því fór borvélinn uppí loftið í hinu herberginu og tók allstóran bita úr því ágæta lofti. Það kom þó ekki að sök enda löngu búið að finna upp spasl.

Núna er semsagt komið þetta fína gat á svefnherbergið mitt og að auki tók ég mig til og boraði þrjú göt á stofuvegginn og setti svo upp gluggakistuna, sem ég hafði í einhverju æðiskasti tekið niður þegar ég ætlaði að mála allt. Núna get ég farið að sofa sáttur við lífið og tilveruna.

Ég er búinn að vera frekar latur við að uppfæra þessa síðu undanfarið. Það er þó nóg búið að gerast í mínu lífi undanfarið. Ætli ég fari ekki að færa inn atburði síðustu daga á næstunni.

Einna merkilegast er að ég er fluttur inní nýju íbúðina mína á Hagamelnum. Hún er einmitt á efstu hæð og því voru flutningarnir mjög erfiðir. Ég flutti inn fyrir um þrem vikum og síðan þá hef ég verið smám saman að koma mér fyrir. Ég býst við að íbúðin verði orðin nokkuð góð eftir næstu helgi.

Ég hef komist að ýmsu í þessum flutningum. Aðallega því að ég verð seint talinn mikill iðnaðarmaður. Ég er til dæmis mjög lélegur að mála, ég get varla neglt nagla án þess að eyðileggja eitthvað og svo veit ég svo lítið um rafmagn að ég þarf að biðja vini mína að hjálpa mér að koma upp ljósum í íbúðinni. Þar, sem ég hef ekki druslast til að fá vin minn til að hjálpa mér, þá er íbúðin lýst upp af tveim ljósaperum. Það er ekki nógu gott.

Það er þó mjög gott að vera kominn hérna í Vesturbæjinn. Vissulega er það dálítið skrítið að búa einn eftir að hafa verið í sambúð svona lengi en það er í ágætis lagi, allavegana meðan maður hefur nóg að gera.

Mamma og pabbi eru að flytja um helgina og þegar það gerist þá fæ ég gamla sófasettið þeirra. Þá mun stofan hjá mér heldur betur batna, því hún er frekar tómleg þessa stundina. Þegar sófasettið er komið get ég sett upp öll ljós og allar myndir og þá ætti íbúðin að líta ágætlega út.

Annars er ég mjög sáttur við næsta nágrenni. Þegar veðrið er sæmilegt, einsog það hefur verið undanfarna daga, er hægt að labba niður í miðbæ á um 15 mínútum, sem er fínt, sérstaklega er það gott að spara sér leigubílaferð heim af djamminu.

Já, það er fátt meira hressandi en að vakna þunnur klukkan hálf þrjú á sunnudegi. Ég er búinn að afreka nákvæmlega ekki neitt í dag, nema að laga kaffi og borða Frutibix. Ég ætlaði að setja upp gardínur í íbúðinni minni en böndin á þeim eru í flækju og eftir að hafa eytt um 20 mínútum í að reyna að leysa flækjuna gerði ég mér grein fyrir að heilinn minn væri ekki tilbúin í nein stórvirki í dag.

Sem sagt, þá var ég á árshátíð hjá Danól í gær. Hún var haldin í Iðnó og var náttúrulega mjög skemmtileg einsog vanalega. Þegar fólk var farið að dansa við gamla slagara þá ákváðum við af yngstu kynslóðinni hjá fyrirtækinu að skella okkur á Hverfisbarinn. Hvað þar gerðist man ég ekki en það hefur sennilega verið gaman.

Annars komst ég að því að nokkrir starfsmenn fyrirtækisins skoða þessa síðu. Ég komst einnig að því að margir vissu að ég hefði verið með bandarískri stelpu úti í Bandaríkjunum. Þannig að allt sé á hreinu, þá erum við hætt saman.