Temptation Island

Þegar ég sendi inn greinina, sem birtist á Hrekkjusvínum hafði ég ekki hugmynd um það að Skjár Einn væri að sýna þessi ósköp heima á Íslandi.

Ég er ekki vanalega á móti bandarísku efni, mér finnst það oftast langbesta sjónvarpsefnið, en ég vil samt sem áður setja spurningamerki við ýmsa þætti, sem t.d. Skjár Einn er að sýna. Þetta eru aðallega þættir, sem meðhöndla og gera grín að bandarískum þjóðmálum, sem koma Íslendingum lítið, sem ekkert við.

Ég skil t.d. ekki af hverju Íslendingar ættu að hlæja að endalausum Jay Leno bröndurum, þar sem hann gerir grín að náðunum Bill Clinton. Þetta eru málefni, sem fá litla athygli í íslenskum fjölmiðlum.

Einnig eru fréttaþættir einsog Dateline og 20/20 afskaplega uppteknir af t.d. ýmsum neytendavandamálum. T.d. sá ég heima einn þátt af Dateline, þar sem var verið að gagnrýna ýmsa skatta, sem koma fram á “long-distance” símareikningum. Þetta er mál, sem ég hef lent í, en ég efast stórlega um að komi nokkrum manni heima á Íslandi við. Hins vegar eru þættir einsog 60 Minutes mun betri, þar sem þar er fjallað um málefni, sem koma öllum við.

Priceline

Það er sérstök tilfinning að kaupa flugmiða á Priceline.com. Maður getur fengið mjög ódýra miða á þessari síðu, en hins vegar veit maður ekki nákvæmlega hvenær dags maður fer og maður er einnig ekki viss hvort þeir samþykkja verðið, sem maður býður. En maður sparar sér pening, svo það er þess virði.

Ég var í gær að kaupa miða fyrir Spring Break og sparaði mér yfir 100 dollara með því að kaupa á Priceline. Þetta er svipað og í fyrra þegar við fórum til New York, en þá spöruðum við okkur yfir 200 dollara samtals.

Annars erum við Hildur að fara til New Orleans í spring break. Þar ætlum við að vera hjá Genna og Söndru, sem eru í gamla skólanum hans Shaquile O’Neal, LSU. Einnig ætla PR og frú að koma frá D.C. Það verður ábyggilega gaman í “The Big Easy”.

Grein

Ég er búinn að skrifa nýja grein, sem birtist á Hrekkjusvínum.

Annars er ég þunnur eftir djamm í gær. Til að toppa það, þá reif ég mig upp klukkan 11 í morgun til að horfa á hrikalega lélegt Liverpool lið tapa fyrir Leicester. Það var ekki gaman. Ég er þó sannfærður um að pizzan, sem er á leiðinni muni laga allt.

Survivor og Letterman

Ég var aðeins að hugsa, þegar ég var að horfa á David Letterman í gærkvöldi. Þannig er að á hverju mánudagskvöldi kemur sá, sem var kosinn af “eyjunni” í síðasta Surviver þætti, í viðtal hjá Letterman. Nú er Letterman sýndur á Sýn og Survivor II á Skjá einum heima. Það væri gaman að vita hver væri á undan að sýna þættina.

Annars var þessi helgi fín, ég vaknaði klukkan 9 á sunnudagsmorgun til að horfa á Liverpool-Birningham. Það var náttúrulega mjög gaman að horfa á mína menn loksins vinna bikar. Ég var í þriðja bekk í Verzló þegar þeir unnu síðast bikar, og ég held að ég hafi verið í 6. bekk í Garðaskóla þegar Liverpool urðu seinast Englandsmeistarar. Það er allt of löng bið.

Fótbolta læti

Ég lenti í svakalegum leik í fótboltadeildinni, sem við strákarnir úr Northwestern fótboltaklúbbnum, spilum í. Við vorum að keppa á móti einhverjum aulum og unnum 9-2. Þeir voru ekkert alltof sáttir við það. Til að byrja með í fyrri hálfleiknum hrækti einn leikmaðurinn þeirra aftan á hausinn á mér, eftir að ég hafði sagt honum að hætta að rífa í bolinn minn. Ég hrinti honum í gólfið en hann stóð strax aftur upp og ætlaði að byrja á einverju veseni, en aðrir strákar úr mínu liði skildu okkur í sundur.

Svo í seinni hálfleik var ég kominn inn fyrir vörnina þeirra og næ að skora, en í leiðinni kemur markmaðurinn þeirra og tæklar mig svo svakalega að ég flaug einhver fet og lenti svo illa á höndinni. Í gærmorgun komst ég svo að því að bein í höndinni var brákað, svo ég verð með höndina í fatla næstu daga.

Tímar

Ég er núna búinn að skrá mig í nýja tíma. Það eru tveir hagfræðitímar, corporate finance og international trade, einn stærðfræðitími, differential equations og svo þýsku tími, Themes in Faust. Þýskutímann er ég að taka vegna þess að mig vantar að uppfylla ákveðna grunn tíma og uppfyllir þýskutíminn “religion and values” hlutann. Gaman að því. Ég veit ekki hvað maður á að segja um þessa tíma, en mér líst þó bara ágætlega á þetta.

Vinnumarkaðs hagfræðitími

Ég er nú ekki vanur því að kvarta yfir tímum, sem ég er í. Það verður hins vegar að viðurkennast að vinnumarkaðs hagfræðitíminn, sem ég er í er svo leiðinlegur að það er nánast fáránlegt.

Half.com

Ég verð að segja eins og er að mér finnst Half.com vera einhver allra besta síðan á netinu. Ég er nokkuð lengi búinn að vera að leita að eintaki af uppáhaldsbókinni minni, sem er Quiet Flows the Don, eftir Mikhail Sholokov. Hún er nær alls staðar “out of print”. Mér tókst loksins að finna eitt eintak á half.com. Eintakið er notað, en það sést varla á bókinni. Og ofan á allt, þá kostaði hún bara 10 dollara, þrátt fyrir að hún væri “hard cover”. Hreinasta snilld.

Field Museum

Hildur og ég fórum um helgina á Field Museum, sem er nokkuð merkilegt safn hérna í Chicago. Þar er m.a. risaðlan Sue, sem er stærsta T-Rex risaeðlan, sem hefur varðveist í heiminum. Þetta var mjög fróðleg ferð. Þegar við vorum búin að skoða nær allt safnið sáum við svo leðurblöku, sem var alveg einsog leðurblakan, sem er búin að vera fram í anddyri síðustu vikur.

Ég hélt reyndar að ég hefði drepið leðurblökuna, þegar ég kom hress heim úr einu partýi og ákvað aðeins að pota í hana. En nei, nei, hún er komin aftur.