Office

Ég er búinn að vera að nota nýja Office pakkann fyrir mac, Office:mac 2001. Það, sem kemur mér nokkuð á óvart er að þessi útgáfa er talsvert betri en PC útgáfan. Ég er reyndar vanur því fyrir flest önnur forrit, en ég hélt nú að Microsoft menn myndu hafa PC útgáfuna betri. Það er fullt af eiginleiku, sem eru bara á mac. Einnig er útlitið skemmtilegra.

Póstforritið, Euntorage er líka mjög gott, það er talsvert betra en Outlook Express, sem ég notaði áður.

Macy Gray

Þá eru bara þrír skóladagar eftir hjá mér. Helgin er búin að vera mjög fín. Við fórum á fimmtudag á tónleika með Macy Gray, sem voru í Aragon Ballroom. Það kom mér dálítið á óvart að það var greinilega ekki uppselt á tónleikana, en það kom ekki að sök. Fyrst kom fram rappari, sem kallar sig Common og var hann mjög góður. Eftir dálítinn tíma kom svo loks Macy Gray fram á svið. Þessir tónleikar komu mér alveg gríðarlega mikið á óvart. Ég bjóst ekki við miklu en þessir tónleikar voru alveg frábærir. Það er náttúrulega dálítið öðruvísi að fara á tónleika með listamanni, sem hefur bara gefið út eina plötu, en það kom ekki að sök hér. Macy Gray hefur náttúrulega alveg einstaka rödd og sviðsframkoma hennar var frábær. Auk þess var hún með 12 manna hljómsveit, sem fór á kostum.

Á föstudagskvöldið fórum við Hildur svo að sjá “6th Day”, nýju Schwartzenegger myndina, sem var bara fín. Á laugardeginum, eftir að hafa svo horft á Northwestern taka U of Illinois í nefið fórum við svo niður í bæ, þar sem jólavertíðin var að byrja. Við fórum á Michigan Avenue, þar sem verið var að kveikja á öllum jólaljósunum og svo var einhver Disney skrúðganga, sem við horfðum á. Það var rosalega mikið af fólki og var lokað fyrir alla umferð á götunni. Við enduðum svo á að fara útað borða á Papagus, sem er frábær grískur veitingastaður.

Annars…

Annars erum við að fara á Macy Gray á eftir, en hún er að spila í Aragon. Ég er búinn að hlusta mikið á diskinn hennar undanfarið og finnst mér hann mjög góður, þannig að ég er frekar spenntur.

Circus

Ég og Hildur fórum á djammið seinasta laugardag. Við fórum á Circus, sem er einn allra vinsælasti næturklúbbur í Chicago og var það alveg frábært. Við ákváðum svo að vera geðveikt sparsöm og taka lest og strætó heim. Meðan við biðum eftir strætónum þá fórum við inná lítinn veitingastað og fengum okkur french toast og pönnukökur. Ætli það sé eitthvað óhollara en að borða french toast klukkan 5 um morgun?

Netscape

Ég var að ná mér í nýja Netscape vafrann og er ég mjög hrifinn. Sannarlega gríðarleg framför hjá Netscape. Ég vona nú bara að allir þeir, sem ennþá þrjóskast við að nota Netscape skipti yfir í útgáfu 6, því það er svo leiðinlegt að þurfa að skrifa fullt af aukakóða bara fyrir gamla Netscape.

Annars er athyglisvert að ég las í Chicago Tribune í gær að Netscape væri með um 20% hlutdeild á móti um 60% hjá Explorer. Á síðunni minni hefur Explorer um 95% af öllum heimsóknunum. Af hverju ætli það sé?

Then just stick that shit into the regression model

Það er nokkuð gaman að Rússanum, sem kennur mér í dæmatímu í hagrannsóknum. Hann er fínn kennari og talar ágæta ensku. Hins vegar þá gæti maður stundum haldið að hann hefði lært ensku með því að hlusta á rapp, því hann blótar alveg ótrúlega mikið. Oft koma setningar einsog “Then just stick that shit into the regression model”, eða “Don’t think about that fucking crap, you just have to worry about X”. Ætli Rússar séu almennt svona orðljótir? Ég veit ekki, en Rússinn, sem kennir mér slavneskar bókmenntir, Ilya Kutik, er ekki eins slæmur.

WWTBAM

Ég er að spá í að spila með “Who wants to be a millionaire” á abc.com. Það er einhver celebrity útgáfa af þættinum núna. Ég hlýt allavegana að vera betri en Puff Daddy.

Net

Ég er núna kominn með “high speed internet access” í boði AT&T. Skál fyrir því!

Gogol

Á morgun er ég að fara í próf í rússneskum bókmenntum. Viðfangsefnið er hinn mikli snillingur Nikolai Gogol. Ég á eftir að klára nokkra kafla af meistaraverkinu Dead Souls (ef þér leiðist, þá getur þú lesið alla bókina á þessari síðu).

Einnig á ég eftir að klára Taras Bulba, sem er úr sögusafninu Mir Gorod. Í tíma í gær horfðum við á myndina Taras Bulba, með Yul Brynner í aðalhlutverki. Það var afskaplega léleg mynd, en sagan er samt sem áður frábær.