Month: March 2004

Ðe Batselor

Jæja, nýtt tímabil byrjað af Batchelor snilldinni. Sé ekki alveg hvað er svona æðislegt við þennan Bob, en hvað veit ég. Gaurinn er skemmtilegur og ætti að virka nokkuð vel sem fókuspunktur þáttanna.

Enn og aftur sanna þessir þættir fyrir okkur karlmönnum að það er nóg af alveg hræðilega desperate, sætum stelpum þarna úti. Sú besta ætlaði að vera búin að gifta sig 24 ára, en hún er einmitt 24 ára núna. Ég myndi forðast hana einsog heitan eldinn. Ekki það að ég hafi eitthvað á móti hjónaböndum, en hún gæti verið orðin aðeins of desperate víst hún hefur innan við ár til að finna sér maka.

Annars voru stelpurnar, sem voru margar hverjar bara nokkuð sætar, alveg að tapa sér yfir þessu öllu. Þegar gaurinn gekk inn hrópuðu þær allar og klöppuðu í takt.

Einhvern veginn hefur það alltaf verið draumur minn að ganga inní herbergi fullt af sætum stelpum og að þær syngi allar í kór:

“Einar, Einar, Einar, Einar, Einar”

Mikið væri það gaman. Þær gætu svo allar sagt mér hvað ég væri sætur og skemmtilegur. Á um það bil þeim tímapunkti myndi hausinn á mér springa.

Fundastress

Daginn í dag byrjaði ég á námskeiði í því hvernig á að glíma við mikið álag í vinnu. Einsog eftir pöntun varð tíminn eftir hádegi hreinasta martröð. Ég hef sjaldan afgreitt jafn mörg mál á jafn stuttum tíma. Síminn var orðinn svo slæmur á tíma að ég lokaði fyrir öll símtöl bara til að ég gæti einbeitt mér í fimm mínútur.

Samt, þá elskaði ég hverja mínútu. Ótrúlegt hvað maður hleðst upp af orku þegar það er svona brjálað að gera.

Á morgun á ég bókaða 6 fundi. Það er að ég held persónulegt met. Þetta hleðst upp því ég er að fara til Barcelona á sunnudaginn. Ég vildi að þetta væri skemmtiferð en svo er ekki. Bara vinna.

Vonast þó til að hafa einhvern lausan tíma, enda er Barcelona æðisleg borg. Pottþétt ein af mínum uppáhaldsborgum. Hef reyndar bara komið einu sinni þangað en í það skipti eyddi ég tveim heilum vikum þar þegar fyrrverandi kærasta mín var au-pair í borginni. Það eina sem skemmdi fyrir borginni þar var að það var ógeðslega mikið af fólki alls staðar. Hef aldrei kynnst öðrum eins troðningi á öllum opinberum stöðum. Ekki í London, New York eða Moskvu. Hvergi er þetta jafn slæmt og yfir high-season í Barcelona.

Franz Ferdinand

Ok, til að koma þér í stuð á miðvikudegi mæli ég með eftirfarandi.

  1. Hlauptu útí búð og kauptu þér diskinn með Franz Ferdinand.
  2. Settu á lag 3, Take Me Out
  3. Ef þú ert ekki hoppandi þegar akkúrat 1 mínúta er liðin af laginu, þá er ég hissa.
    Franz Ferdinand eru þvílíkt snilldarband!!

Ok, 90 mín í Liverpool leik. Ég er farinn á Players.

Tónlistin mín farin

Hvað í andskotanum hef ég gert til að reita til reiði “Guð Harðra Diska”?

Það er rúmlega ár síðan að harði diskurinn minn eyðilagðist. Þá tapaði ég margra ára gögnum, allt frá ástarbréfum til háskólaritgerða.

Svo núna áðan var ég að fá þær fréttir frá Apple IMC að tónlistardiskurinn minn væri ónýtur. 111 GB af tónlist, 1250 Geisladiskar, 17.000 lög eru horfin. Ég veit eiginlega ekki hvort ég á að gráta eða brjálast.

Ég skil líka ekki ástæðurnar. Ég var ekkert að gera. Diskurinn ákvað bara að deyja inní tölvunni minni. Einn daginn birtist hann ekki á skjáborðinu og síðan hef ég ekki getað náð í neitt af tónlistinni minni.

Ég var búinn að eyða fáránlega miklum tíma í að setja alla geisladiskana mína inná tölvuna, laga öll skáarnöfn til, setja inn plötuumslögin og svo framvegis. Núna er öll sú vinna farin. Ég átti ekki backup af þessu enda fáránlega dýrt að eiga backup af svona gríðarlegu magni af gögnum. Eina góða er að 30Gb af þessari tónlist eru inná iPodinum og svo eru tveir vinir mínir nýbúnir að fá eitthvað af tónlistinni.

Þetta er ekki góður dagur!

Uppfært: Af einhverjum óskiljanlegum ástæðum þá hreinsaði iTunes allt útaf iPodinum um leið og ég stakk honum í samband. Ég held að ég fari bara að sofa, þetta er greinilega ekki minn dagur.