Á laugardaginn erum við Hildur að fara á tónleika með mexíkósku rokk/rappsveitinn Molotov. Ég heyrði fyrst í þessari hljómsveit þegar ég vann sumarið ’97 í Mexíkóborg. Nokkrum mánuðum síðar keypti ég mér diskinn Donde Jugaran Las Niñas?. Sá diskur er hreinasta snilld!
Stuttu eftir að ég keypti diskinn fór ég að spila hann í öllum partýjum, sem ég kom í. Í fyrstu voru nú flestir vinir mínir ekkert voða hrifnir, en smám vöndust menn tónlistinni og nú er það svo að flestir mínir vinir fíla þessa sveit í botn. Enda ekki furða því tónlistin er alger snilld.
Félagarnir eru mjög beittir í textum sínum og beinist gagnrýnin oft að stjórnvöldum í Mexíkó (sérstaklega PRI), en stjórnvöldum í Mexíkó hefur reynst það afskaplega auðvelt að klúðra landsmálum eins mikið og hægt er. Beittasta gagnrýnin er í baráttusöngnum Gimme Tha Power, sem er eitt af mínum uppáhaldslögum
no hay porque preguntarnos cómo le vamos a hacer?
Si nos pintan como unos huevones, no lo somos.
¡Viva México cabrones!
Fyrir um tveim árum fékk ég tækifæri að sjá Molotov í Madrid. Þar voru þeir á tónleikaferðalagi til að fylgja eftir Donde Jugaran Las Niñas?. Hét sú tónleikaferð því skemmtilega nafni: “Fuck you puto baboso” (ég sleppi þýðingunni). Það, sem skemmdi fyrir þeim tónleikum var að ég varð allt í einu veikur af einhverri beikonsamloku, sem ég hafði borðað fyrr um daginn. Því náði ég aðeins að sjá tvö til þrjú lög á milli þess sem ég ældi inná klósetti. Ég beið í raun bara eftir því að þeir tóku “Gimme tha power” þangað til að ég fór heim.
En allavegana þá erum við HIldur að fara að sjá þá félaga spila ásamt hinni frábæru hljómsveit “La Ley” frá Chile. Það verður ábyggilega rosa stuð.
voto latino para la igualdad de razas.
I'm coo-coo for Cocoa Puffs
Morgunblaðið á netinu fer oft í taugarnar á mér, sérstaklega þegar þeir eru að flytja fréttir um ekki neitt og þegar þeir eru að birta fréttatilkynningar, sem eru í raun og veru bara auglýsing fyrir ákveðin fyrirtæki eða vörur.
Gott dæmi um þetta er frétt, sem birtist í dag, Íslendingar eiga heimsmet í neyslu Cocoa Puffs. Þarna hefur greinilega einhver markaðsmaður hjá Nathan og Olsen fengið einhvejrar upplýsingar frá General Mills um það hve marga gáma þeir hafa keypt af Cocoa Puffs undanfarið. Þeir hafa svo sent tilkynningu á Moggann og Mogginn birtir tilkynninguna fyrirvaralaust, þrátt fyrir að þeir hafi nú bætt einhverju næringarfræðidóti við.
Kannski ættu öll fyrirtæki að apa þetta upp eftir Nathan og Olsen. Þá gæti til birst fréttir á mbl.is um það að Íslendingar eigi heimsmet í neyslu á Appollo lakkrís, skyri, Prince Polo, Chupa sleikjóum, SS pulsum og fleiru.
Það er allt í lagi fyrir fyritæki að birta svona upplýsingar á þeirra eigin vefsvæðum eða tilkynna viðskiptavinum sínum þetta. Hins vegar er þetta alls ekki frétt, sem á að vera á mbl.is.
SUS
Það er erfitt fyrir liðsmenn SUS að neita því, sem stendur í þessari grein.
Hristo Stoichkov
Hristo Stoichkov var einn af mínum uppáhaldsleikmönnum, þegar hann lék með Barcelona. Hann leikur núna með Chicago Fire, sem er besta liðið í MLS, bandarísku atvinnudeildinni. Ég og Hildur fórum á leik með þeim fyrir nokkru, en fyrir leikinn gat fólk fengið að taka myndir með uppáhaldsleikmönnum sínum.
Ég náttúrulega fékk að taka mynd með Stoichkov, en hann var mjög sáttur þegar hann sá að ég var mættur í Barcelona búning.
Verslunarmannahelgi
Í fyrsta skipti síðan ég bjó í Mexíkó var ég ekki heima um verslunarmannahelgi. Þannig að í staðinn fyrir að horfa á Jet Black Joe með vinum mínum var ég staddur hérna í Chicago í 40 stiga hitabylgju.
Okkur Hildi fannst þó nauðsynlegt að gera eitthvað þessa helgi og halda hana hátíðlega. Við fórum því í útilegu með Kate og Ryan, vinum okkar. Við keyrðum í 3 tíma suð-vestur af Chicago í Kickaboo State Park. Þar vorum við með flott tjaldstæði, þar sem við grilluðum grænmetisborgara (já, grænmetisborgara), kveiktum varðeld, átum heil ósköp af S’mores, spiluðum domino’s og drukkum Budweiser.
Þetta var svona amerísk útgáfa af verslunarmannahelgi og var mjööög gaman.
Pistlar um fótbolta
Lang skemmtilegustu pistla um fótbolta, sem ég hef lesið, skrifar Paul Tomkins á síðunni BootRoom. Þessi síða er tileinkuð Liverpool, sem er einmitt besta lið í heimi.
Allavegana, þá mæli ég með þessum pistlum fyrir alla. Nýjasti pistillinn fjallar um leikinn um Góðgerðarskjöldinn.
Hitabylgja
Moggin fjallar um hitabylgjuna, sem hefur farið yfir Chicago og miðvesturríkin undanfarna daga. Ég held að hún hafi nú náð hámarki í gær, allavegana var alveg hrikalegt að sofa því við erum ekki með neina loftkælingu í íbúðinni okkar.
Við vorum að spá í að kaupa okkur loftkælingu fyrir nokkrum vikum, en ákváðum að hætta við. Við létum okkur nægja viftuna okkar, sem er á fullu útí glugga. Í þessari hitabylgju gerir hún hins vegar nákvæmlega ekkert gagn.
Þegar ég er í bílnum á leiðinni heim úr vinnunni horfi ég líka öft öfundsjúkur á fólkið í hinum bílunum, sem er með rúðurnar skrúfaðar upp og loftkælinguna á fullu. Ég er alltaf með rúðurnar niðri og reyni að keyra eins hratt og ég kemst til þess að það leiki einhver smá vindur um bílinn en það tekst sjaldan.
Annars er ég ekkert að kvarta, því við höfum geta notið þess að vera úti um helgar. Það er bókað að við förum á ströndina um næstu helgi.
Forræðisdeila á netinu.
Ég og Hildur vorum að lesa þessi skrif á netinu um forræðisdeiluna (sjá hér og hér) og verð ég að viðurkenna að mér fannst þetta nokkuð áhugaverð lesning. Einnig er lagið Jónína alveg hreint magnað.
Allavegana, hélt ég að deilunni væri lokið, en hún hefur greinilega farið aftur af stað í gær.
Hmmm…..
Kvennafótbolti
Ég var að komast að því að það er búið að setja af stað atvinnu knattspyrnudeild fyrir konur hérna í Bandaríkjunum. Hins vegar myndi ég ekki hafa hugmynd um þessa deild ef ekki væri fyrir morgunblaðið á netinu. Þeir flytja reglulega fréttir af deildinni, þar sem einhverjar íslenskar stelpur leika í deildinni.
Ég hef hvorki heyrt, lesið né séð neitt um þessa deild í bandarískum fjölmiðlum, samt les ég daglega íþróttasíður Chicago Tribune og horfi á SportCenter. Fyndið hvað Morgunblaðið gerir mikið úr þessari deild, miðað við áhuga innfæddra.