Author: einarorn

Mér finnst vanalega alveg óstjórnlega leiðinlegt að keyra. Ég keyri fram og aftur úr vinnu nánast í einhverju móki, alveg hugsanalaust. Gleymi mér oft þegar ég ætla að fara uppá Serrano á leiðinni heim og er kominn hálfa leið í Vesturbæinn þegar ég átta mig á hlutunum. Er svo vanur að fara sömu leið alveg án þess að hugsa, að öll tilbreyting veldur nánast uppnámi.

En einstaka sinnum er gaman að keyra. Einsog t.d. í kvöld. Var að keyra frá Hellu og í bæinn. Einn í bíl, með iPod-inn minn í eyrunum í æðislegu veðri með sólina í andlitið. Fannst einhvern veginn allt svo fallegt í kringum mig. Sami vegur og ég hef keyrt svo oft áður, en stundum er einfaldlega gaman að vera í bíl á 100 90 kílómetra hraða.

Þetta er búin að vera góð helgi. Ég var með starfsmannapartý hérna á fimmtudagskvöld og það var frábært, einsog vanalega. Ég veit að auðvitað er maður að halda starfsmannapartý *fyrir* starfsfólkið, en ég hef bara svo ótrúlega gaman af þeim líka. Maður lærir líka svo margt. Flestar stelpurnar eru of feimnar til að segja manni merkilega hluti í vinnunni, en í partýjunum þá losna þær við feimnina.

Ég fór svo í bæinn. Labbaði með tveim stelpum á meðan að flestar fóru á bílum. Fór með þeim á Gauk á Stöng. Þar sem ég er *orðinn tvítugur* var ég ekki alveg að fíla mig þarna inni. Spilaði púl við eina stelpuna, en svo ákváðum við að fara á aðra staði. Fórum og borðuðum á Purple Onion, löbbuðum svo uppá Café Oliver þar sem við vorum til lokunnar. Enduðum svo á Hverfisbarnum.

Á leiðinni heim um klukkan hálf sjö var komin glampandi sól og yndislegt veður í bænum. Þegar ég labbaði framhjá tjörninni hitti ég nokkra Ástrala, sem voru þar samankomnir og voru að reyna að sannfæra hvort annan um að fá sér sundsprett í tjörninni. Eftir smá umræður ákváðu þeir allir að stökkva í ískalda tjörnina. Eftir smá umhugsun ákvað ég að fylgja ekki á eftir.

Í dag fór ég svo í útilegu með hinni vinnunni minni. Þetta var fjölskyldu útilega, svo ég ákvað að gista ekki, en fór þess í stað í morgun og er búinn að vera þarna í allan dag. Var að koma heim áðan og er einsog karfi í framan. Veðrið var æði og ég borðaði yfir mig af grillmat. Maður getur ekki beðið um meira.

Í kvöld ætla ég svo að taka því rólega, klára að lesa Angels & Demons og njóta þess að sofa út á morgun. Vonandi verður morgundagurinn góður.

Sko, í fyrsta lagi þá trúi ég því ekki enn að enginn hafi kommentað á [Los Pericos færsluna mína](https://www.eoe.is/gamalt/2005/06/15/18.17.22/index.php). Ég hélt að það myndi allt flæða yfir af tölvupóstum og kommentum, þar sem mér væri þakkað fyrir að benda fólki á þessa snilld. Er fólk kannski ekki að fíla þetta? Nei, það getur ekki verið.

Allavegana, ég var búinn í vinnunni í dag klukkan *hálf þrjú*. Ég ákveð reyndar minn eigin vinnutíma, sem þýðir vanaleg að ég vinn lengi, en í dag var ég sáttur við að hafa klárað ákveðið verkefni og ákvað að gefa mér frí. Fór í Kringluna, keypti mér föt, borðaði Serrano og kom svo heim. Er að fara í körfubolta með vinum mínum á eftir og svo er ég með starfsmannapartý fyrir Serrano fólk í kvöld og fer svo væntanlega í bæinn á eftir. Ég verð bara einn með partýið, þar sem Emil, hinn eigandinn, er úti. Það verður fróðlegt.

Svo ætla ég í útilegu um helgina. Það er sko eins gott að það verði sól um helgina. Annars afsala ég mér ríkisborgaréttinum og sæki um pólitískt hæli í Ástralíu.

Hver verður númer 200.000 á þessari síðu? Spennan er nánast óbærileg.

Ég ætla að forðast það að vera með miklar yfirlýsingar um að mér hafi tekist að finna lausn við þynnkavandamálum mínum. Einu sinni hélt ég m.a.s. að ég væri ónæmur fyrir þynnku. Fyrstu árin, sem ég drakk áfengi, þá varð ég aldrei þunnur.

En síðustu ár fæ ég alltaf verulega slæman hausverk daginn eftir drykkju. Hausverkurinn er vanalega svo slæmur að verkjalyf duga ekki á hann og því eyði ég öllum deginum í eymd og volæði.

Allavegana, ég er komin með ágætis lausn á þessu vandamáli, sem hefur virkað nokkuð vel síðustu skipti. Trixið er að still vekjaraklukkuna mjög snemma. Nógu snemma til þess að ég sé alver öruggur um að ég muni sofna aftur. Ég miða því vanalega við svona 5 tímum eftir að ég sofna. Ég vakna þá, fer fram og fæ mér tvær verkjatöflur og fer svo aftur að sofa. Þegar ég vakna svo aftur nokkrum tímum seinna er verkurinn mjög nálægt því að vera farinn. Þetta hefur allavegana virkað nokkrum sinnum.

Þetta virkaði í morgun. Ég var í útskriftarveislu í gær og drakk kannski pínku ponsu of mikið, enda var mikið af áfengi í veislunni og ég blandaði saman bjór, hvítvíni og gini. Það er ekki sniðugt.

En veislan var skemmtileg og ég fór svo með vinum mínum niðrí miðbæ. Fórum á Café Oliver, sem mér líst ágætlega á. Reyndar hafði loftið á staðnum þau áhrif á mig að ég varð verulega slappur. Ég leit sennilega hræðilega út og ég var í einhverjum erfiðleikum með að tjá mig almennilega.

Þannig að ég ákvað að fara heim. Ég var í jakkafötum og óþægilegum spariskóm, þannig að það var ekkert voðalega þægilegt að labba heim. Kíkti á Purple Onion og fékk mér shawarma, sem ég borðaði á leiðinni heim.

Já, og [Lifehacker](http://www.lifehacker.com) er snilldarsíða!