Ég er reyndar í vinnu á þessum tíma, en samt gott mál hjá Jens og co.

Ja hérna!

Ég er kominn heim og það fyrsta sem maður sér er þetta: Heskey seldur til Birmingham!. Ég táraðist nánast af gleði.

Traust mitt á Houllier hefur aukist pínkuponsulítið. Það er greinilegt að hann getur viðurkennt mistök sín.

Reyndar held ég að Heskey eigi eftir að eiga glæstan feril hjá Birmingham. Heskey er frábær framherji þegar hann leikur sinn besta leik. Hans helsta vandamál er að hann lék vel þrisvar sinnum á hverju tímabili. Reyndar held ég líka að Houllier hafi klúðrað Heskey, ef svo má að orði komast. Hann var alltaf að láta einsog Heskey væri lítið barn, sem þyrfti að faðma og hugga eftir lélega leiki.

Heskey hefði miklu frekar þurft á einhverjum sem hefði öskrað á hann og sagt honum að hætta að vorkenna sjálfum sér og nota hæfileika og stærð sína til að taka varmarmenn í nefið einsog hann gerði svo oft fyrsta heila tímabilið sitt fyrir Liverpool.

Einnig held ég að Houllier hafi skemmt mjög mikið fyrir Heskey með því að láta hann spila á vinstri kantinum. Það var eitthvað allra misheppnaðasta bragð Houlliers.

En það er samt ótrúlegur léttir að Heskey sé farinn. Núna getur Houllier aldrei freistast að láta Heskey hanga inná leik eftir leik. Leikur Liverpool hlýtur að batna við þetta.

Barca vann!

Var að koma heim eftir góða ferð á Nou Camp. Sá Barca vinna Racing Santander. Ronaldinho er snillingur! Leikurinn var ekkert sérstaklega skemmtilegur, en Ronaldinho átti nokkur móment, þar sem hann tætti Racing vörnina í sig. Hann skapaði marktækifæri uppúr engu og fékk vítaspyrnu, sem hann skoraði úr. Ég held að menn séu almennt ekki að átta sig á því hversu svakalega góður Ronaldinho er orðinn. Fólk mun sjá það í Meistaradeildinni næsta vetur.

Núna verða bæði uppáhaldsliðin mín, Barca og Liverpool í Meistaradeildinni. Barca er m.a.s. komið í annað sætið á undan Real Madrid, sem er lið á barmi taugaáfalls, Beckham rekinn útaf í kvöld fyrir kjaftbrúk. Töffarinn Luis Enrique hjá Barcelona spilaði sinn síðasta leik á Nou Camp og var fagnað sem hetju þegar honum var skipt útaf fyrir Overmars.

Annars var dagurinn æði. Svaf út og rölti svo niður á Römbluna og alveg niður að höfn. Labbaði upp og niður, settist niður, drakk bjór, las, rölti meira og svo framvegis. Svona nýtur maður Barcelona best.

Í gær gerði ég heiðarlega tilraun til að horfa á Eurovison. Jedúddamía, hvað þetta er leiðinlegt sjónvarspefni. Eftir að Ísland kom á svið sá ég að við myndum ekki fá stig nema frá Íslendingum í Danmörku, þannig að ég ákvað að gefa skít í keppnina og fór út. Það voru líka tónleikar með einhverjum brasilískum söngvara útá götu og samkvæmt El País dagblaðinu voru 400.000 manns á tónleikunum, sem voru steinsnar frá hótelinu mínu. Þetta var helvíti skemmtilegt. Veðrið var gott og allir í góðu skapi., dansandi og drekkandi. Talsvert skemmtilegra en Júróvisjón.

Um daginn hafði ég farið á Picasso safnið, sem er skemmtilegt og labbað um borgina. Fór inní dómkirkjuna og þar uppá þak. Það er hægt að labba um allt þakið á dómkirkjunni og það er algjört æði. Ég held að ég hafi eytt svona klukkutíma þarna uppá, horfandi yfir borgina og mannlífið.

Núna er ég að pakka og horfa Cubs spila. Fundur á morgun og svo flug til London klukkan 5.

(skrifað í Barcelona klukkan 00.39)

Ég elska Barcelona. Hún er ein af þessum borgum, sem virðist fylla mig af orku. Allt mannlífið, byggingarnar, allt. Ég hreinlega skil ekki hvernig er hægt að verða ekki ástfanginn af þessari borg. Það eru fáar stórborgir, sem hafa svona áhrif á mig. London hefur til dæmis engin svona áhrif, en Moskva og New York hafa sömu áhrif og Barcelona.

Ég er búinn að vera hérna síðan á miðvikudag á fínu hóteli rétt fyrir ofan Placa Catalunya. Ráðstefnan, sem var á vegum sælgætisframleiðanda, var haldin á hótelinu og stóð frá miðvikudegi til föstudags. Ef þú hefur einhvern tímann velt því fyrir þér hversu lengi er hægt að tala um nýja stærð af sælgætispakka, þá er svarið: cirka þrír dagar!

En annars var ráðstefnan mjög gagnleg og skemmtileg. Þarna voru fulltrúar frá öllum Norðurlandaþjóðunum. Dagskráin var nokkuð þétt og voru kvöldin líka skipulögð. Á miðvikudag fórum við í göngutúr um elsta hluta Barcelona og á fimmtudag var það sigling á skútu. Sú sigling var ekki alveg samkvæmt minni hugmynd um skútusiglingu á Miðjarðarhafinu, þar sem veðrið var brjálað og skipstjórinn virtist allan tímann vera að reyna að sigla sem næst eldingunum, sem við sáum í fjarska. En samt gaman sko.

Í gær eftir ráðstefnuna kíkti ég í búðir og svo uppað La Sagrada Familia. Í þetta skiptið ákvað ég að fara inní kirkjuna og uppí turnana, sem er ansi magnað enda getur maður labbað uppí 90 metra hæð. Um kvöldið fór ég svo útað borðað með Skandinövunum, sem urðu eftir hér í Barcelona. Ég er pínku þunnur eftir það ansi langa borðhald, en ég er allur að jafna mig. Núna þarf ég að klára undirbúninginn fyrir mánudagsfundinn, svo ég geti slappað af í dag og á morgun. Svaf reyndar hroðalega, þar sem skilgreining hóteleigendanna á hljóðeinangrun er ólík minni skilgreiningu.

En ég er búinn að kaupa mér miða á Barcelona leikinn á morgun. Jibbííí. Og Liverpool er komið í Meistaradeildina. Jibbíí. Já, og svo er mér víst boðið í Júróvisjón partí í Kópavogi í kvöld. Því miður kemst ég ekki, en ég bið að heilsa öllum þar. Ég ætla að horfa á keppnina (ótrúlegt en satt) með Norðurlandabúunum uppá einu hótelherbergjanna. Ætlum svo að kíkja útá lífið eftir keppnina. Ég er búinn að lofa því að ég verði nett óþolandi þegar Íslendingar fá stig.

Allavegana, ætla ekki að hanga hérna inni. Þarf að klára vinnuna og svo ætla ég að kíkja á Picasso safnið. Já, og það er sól og 20 stiga hiti. Ok, bæ.

(Skrifað í Barcelona kl 11.17)

Af hverju í andskotanum er Power Point svona hræðilega hægvirkt á tölvunni minni? Bill Gates, af hverju gerirðu mér þetta?

Úff, ég veit ekki hvort að það er bjórinn eða hvort kynningin mín sé að verða fyndnari þegar líður á kvöldið. Kynningin er komin uppí 43 síður. Það er alltof mikið. Er að reyna að forðast það að vera ekki bara að lesa upp af slædunum. Þarf að minnka textann aðeins.

Í sjónvarpinu núna er Mulholland Drive á spænsku. Spurning hvort ég átti mig á myndinni núna þegar hún er á spænsku . Hvað er eiginlega málið með þennan rauða lampa? Og hvað er dvergurinn úr Twin Peaks að gera þarna? Mikið er þetta samt góð mynd.

Einhvern veginn finnst mér ég alltaf vera í fríi þegar ég er í útlöndum og því er það þvílíkt erfitt að rembast við að sitja hérna inná hótelherbergi pikkandi inná tölvuna mína. Fór niður á barinn áðan og pikkaði þar í klukkutíma og drakk bjór. Smakkaði líka á versta snakki í heimi. Það var álíka vont og svínafitan, sem Danir borða.

Já, og svo vitiði það börnin góð að það er hættulegt að keyra um á lyftara. Ath. fjörið byrjar eftir 2 mínútur og 30 sekúndur. Æ fokk, ekki meira netráp, verð að fara að klára þetta.

(Skrifað í Bilbao klukkan 22.14)

Bilbao er ágæt borg. Ég er búinn að vera hérna síðan á sunnudag og hefur svo sem ekki mikið gerst. Ég er á fínu hóteli, sem er með þráðlausu interneti. Þar sem ég á eftir að klára kynninguna mína fyrir morgundaginn þá ákvað ég að splæsa á dagspassa á netið.

Allavegana, var á fundi í gær í Vitoria, sem er nálægt Bilbao. Eftir fundinn tók síðan við viðamikil leit að veitingastað. Hérna í Bilbao eru engir túristar og því fylgja ALLIR veitingastaðir spænska módelinu, það er að opna ekki fyrr en klukkan 21. Á vikuferðalagi get ég ekki vanið magann minn á slíkan matartíma og því labbaði ég hálfan bæinn til að finna opinn samlokustað, sem bauð uppá baguette með kjöti, sem Spánverjar virðast dýrka og dá. Fínn matur samt.

Í dag dreif ég mig yfir á Guggenheim safnið, sem er æðislegt! Byggingin sjálf er náttúrulega ótrúlega mögnuð, sennilega ein magnaðasta bygging, sem ég hef séð. Að innan er safn af merkilegri nútímalist, allt frá Lichtenstein og Warhol til Ólafs Elíassonar! Mér finnst rosalega gaman að nútímalistasöfnum, en samt fæ ég alltaf á tilfinninguna að 20% af verkunum séu algjört rusl, sem hvaða simpansi með myndavél, leir eða pensil gæti gert. En safnið er samt mjög skemmtilegt.

Eftir Guggenheim fór ég í gamla miðbæinn, sem er uppfullur af búðum, sem voru lokaðar enda klukkan orðin 2. Gamli miðbærinn er fullur af fallegum byggingum en þar var ekki mikið líf á þeim tíma dags. Þegar búðir opnuðu verslaði ég eitthvað, þar á meðal alltof dýrt bindi, enda hafði mér tekist að gleyma öllum bindunum mínum heima. Hins vegar mundi ég eftir fjórum skyrtum.

Núna ætla ég að fá mér nokkra bjóra og klára kynninguna mína. Á morgun á ég svo flug til Barcelona.

(Skrifað í Bilbao klukkan 19.51)

Ég er að fara til Spánar á morgun. Á flug til London og þaðan til Bilbao. Þar verð ég á fundi allan mánudaginn, en mun hafa þriðjudaginn lausan og ætla m.a. að kíkja á Guggenheim safnið þar í borg.

Á miðvikudaginn á ég svo að fljúga til Barcelona, þar sem ég mun sitja þriggja daga söluráðstefnu fram á föstudag. Ég ætla svo að framlengja ferðina yfir helgina og vera í smá fríi í Barcelona fram á mánudag þegar ég fer væntanlega á annan fund og flýg svo heim um kvöldið.

Fótboltalið Barcelona er að spila á sunnudaginn á Nou Camp og stefni ég á að reyna að fá miða. Ég mun ábyggilega reyna að komast eitthvað í tölvu í ferðinni og skrifa eitthvað næstu viku.

Bill Simmons, sem á öllu jöfnu að skrifa um íþróttir fyrir ESPN er með nýjan pistil í dag, þar sem hann fjallar um Friends og The O.C. (nota bene, pistillinn talar um innihald síðasta Friends þáttarins, en ég ætla ekki að fjalla um hann).

Ég er nær alltaf sammála Bill um val hans á sjónvarpsþáttum og þess vegna fannst mér pistillinn áhugaverður. Fyrst nokkrir góðir punktar um Friends, sem er að mínu mati einn ofmetnasti grínþáttur í heimi:

Hmm… Ok, ég ætla ekki að fjalla um pyntingar, þrátt fyrir að Bandaríkjamenn séu duglegir við að láta mig skammast alveg óstjórnlega mikið fyrir að hafa talað (af hálfkæringi þó) fyrir stríði í Írak. Ok, ég studdi það kannski ekki en var pottþétt ekki mikill andstæðingur. En ólíkt Birni Bjarnasyni, þá skipti ég um skoðun.

Nei, ég ætlaði ekki að tala um stríð, heldur datt mér þessi fyrirsögn í hug þegar að ég las þessa færslu hjá Sverri Jakobssyni. Hann segist nefnilega renna í gegnum molana og les mína síðu þegar fyrirsögnin heillar hann. Þannig forðast hann til dæmis færslur, sem heita Djammmmmmmmyndir. Því held ég að fyrirsögnin á þessari færslu sé líklegri til árangurs.

Ég fór að velta því fyrir mér hvort það séu margir sem lesa molana svona. Ég bjó mér til mitt eigið RSS skjal sem ég nota til að fylgjast með þeim bloggum, sem ég les. Þegar mér hefur leiðst mikið hef ég kíkt a molana og þá einmitt les ég ný blogg að miklu leyti útá fyrirsagnirnar. Þannig forðast ég blogg sem byrja á “ég fór í bíó í dag” en leita að einhverju athyglisverðara.

Ég man að þegar að Nagportal var og hét, þá notaði maður það á hverjum einasta degi en RSS molarnir hafa komið í stað þeirrar síðu. Sverrir talar einmitt um að hann sé einnig íhaldssamur í blogglestri, einsog ég held að flestir við sem höfum staðið í þessu lengi séum. Molarnir sjálfir hafa að ég held lítið verið uppfærðir með nýjum síðum. Ég sé að ég er m.a. með fremur asnalegt notendanafn, þar sem ég er titlaður eoe241 þar. Þessi 241 tala helgast af því að mér var úthlutað því svæði af skólanum mínum.

Úff, af hverju fer ég ekki heim í stað þess að sitja hérna skrifandi einn í vinnunni?

Kræst maður, klukkan er að verða 9 og ég er ekki ennþá búinn að vinna. Ég þoli ekki þetta stress fyrir utanlandsferðir. Ég er að fara í vinnuferð til Spánar á sunnudag og verð í viku. Þess vegna er fáránlegt stress að klára hluti hérna heima og eins að undirbúa ferðina.

Ég verð að segja að mér finnst þessi tölfræði um bandarísku forsetakosningarnar árið 2000 vera mjög fyndin. Þetta er auðvitað ekki marktækt, en sniðugt samt sem áður.

Þetta finnst mér líka pínu skondið. Annars eru þessar samsæriskenningar á síðu Gagnauga alveg svakalegar. Mér finnst líka fullhæpið að kalla þessar samsæriskenningamyndir “fræðslumyndir”. Ég, PR og frú fórum á eina slíka í Odda og var hún heldur steikt (minnir að það hafi verið Truth and lies of 9-11).

Gagnauga síðan er þó góð, þótt ég sé oftast ekki sammála efninu sem þar er. Sérstaklega er þar fullt af mis-áhugaverðu mynd-og hljóðefni.

Þetta er án efa sá svakalegasti megrunarkúr, sem ég hef séð. Mikið er ég glaður að vera ekki stelpa.

Annars var ég að koma heim eftir að hafa horft á Monaco slá Chelsea út. Ég bara get ekki fyrir mitt litla líf haldið með öðru ensku liði en Liverpool og þess vegna var ég eini maðurinn á barnum, sem gladdist yfir sigri Monaco. Samt, þá var ég alltaf að hugsa: Djöfullinn maður, Liverpool gæti unnið öll þessi lið!

Annars fer sætum stelpum nú fjölgandi í World Class, meira að segja í hádeginu! Ætli það tengist sumrinu, prófum eða fegurðarsamkeppnum? Hvað sem það er, þá er þetta yndisleg þróun.

Mér er alltaf sagt að það séu mun fleiri sætar stelpur á kvöldin en ég er einfaldlega alltaf uppgefinn eftir vinnu og nenni aldrei í ræktina. Já, þetta er erfitt og snúið líf. Það vantar samt fleiri sætar stelpur í hádegin í World Class! Er ekkert réttlæti í þessum heimi?

Já, og svo vil ég mótmæla því sem stuðningsmaður George Bush sagði um að myndin af mér og Jensa væri Gay!. Við verðum bara svona fokked upp af rommi.

Hvurslags er þetta eiginlega. Maður mætur í góðum gír á Hverfis og svo er ekki einu sinni mynd af manni á myndasíðunni! Til hvers er maður eiginlega að djamma ef maður fær ekki mynd af sér útúrdrukknum á þessum skemmtistaðasíðum?

Annars, váááááá hvað fólk er sjúskað á þessum myndasíðum!

Hvernig í ósköpunum fór ég að því að gleyma Jessica Alba á listanum mínum yfir 10 fallegustu konur í heimi?

Vá!

Er þetta klikkar með mig og Britney, þá er Jessica næst á listanum!

Ég er frekar íhaldssamur í blogglestri. Að öllu jöfnu les ég 20 íslenskar bloggsíður, sem ég fylgist með í gegnum RSS. Valið á bloggum ber þess heldur merki að ég er búinn að lesa blogg lengi og held mikilli tryggð við þá, sem hafa bloggað í mörg ár. Ég hef sjálfur bloggað í yfir fjögur ár. Allavegana, datt í hug að það væri gaman að taka saman þau blogg sem ég les og hvernig ég byrjaði að lesa þau. Einnig væri gaman að fá tillögur að bloggum, sem ég ætti að bæta við.

Gummajóh hef ég lesið síðan hann byrjaði. Hann er einn af fyrstu bloggurunum. Í dag bloggar hann reyndar fulllítið um tæki og tól en fullmikið um lítil börn

Már og Bjarni hafa bloggað síðan elstu menn muna. Hef lesið bloggin þeirra ansi lengi. Báðir skemmtilegir og klárir bloggarar.

Ágúst Flygenring fór einu sinni alveg ofboðslega í taugarnar á mér þar sem hann var að atast útí Bandaríkjamenn og Hægri Krata en hann verður skynsamari með hverju árinu Hann fylgist ótrúlega vel með alþjóðamálum og ég les flestallar þær greinar sem hann bendir á.

Pottinn hef ég lesið alveg síðan ég byrjaði að blogga. Tómas verður skemmtilegri og skemmtilegri, sérstaklega nú þegar hann er farinn að líta Sjálfstæðisflokkinn gagnrýnni augum.

Svansson er einn af mínum uppáhlaldsbloggurum. Hann bloggar oft, bendir oft á skemmtilegar færslur og síður, og hann er einnig gagnrýninn Sjálfstæðismaður, sem er gott.

Jens er eini vinur minn á leslistanum, enda er vinahópur minn ekki mikið fyrir blogg. Jens er án efa með skemmtilegustu bloggsíðu á Íslandi, en samt virðast alltof fáir lesa síðuna hans. Það er synd.

Óli er án efa latasti bloggarinn á þessum lista! Hann bloggar á 5 vikna fresti og þá er aldrei nokkur leið að vita um hvað fær hann til að setja inn færslu.

Stefán Pálsson hef ég alltaf álitið snilling, alveg frá því hann tók Gunnlaug Jónsson í nefið í kappræðum á marmaranum í Verzló. Stefán var einn af þrem vinstri-mönnum, sem ég og Jens tókum í viðtal þegar við vorum í Verzlunarskólablaðinu og ég hef lesið bloggið hans frá upphafi.

Netkærustuna mína, hana Katrínu byrjaði ég að lesa af því að allir aðrir lásu síðuna. Hún er náttúrulega frægasti bloggarinn og getur líka verið æðislega skemmtilegur penni þegar hún nennir því.

Ég las bæði síðurnar hjá Ármanni og Sverri Jakobs, en Sverrir er einn eftir og enn á leslistanum mínum. Ég held þó að hann nenni varla að blogga lengur, allavegana eru bloggin í dag stutt og fá.

Dr. Gunni er án efa fyndnasti bloggari landsins. Hann mætti bara blogga oftar.

Beta er einn albesti bloggarinn. Hún þorir að vera heiðarleg og gefur alveg lygilega oft skotfæri á sér. Sennilega fær enginn bloggari jafn ósmekkleg komment í kommentakerfinu, sem hún á alls ekki skilið. Ólíkt sumum bloggurum, sem blogga bara þegar allt er í lagi í samböndum og öðru, þá þorir Beta líka að blogga um það þegar allt er í rugli. Frábært blogg!

Maju byrjaði ég að lesa eftir að Beta hafði vísað í hana. Skemmtileg og kjaftfor. Frábær bloggari.

Svona einu sinni í viku rekst ég inná síðuna hans Stefáns Einars, svona aðeins til að hneykslast á trú hans á Guð og Davíð. Einu sinni hneykslaðist ég á Ágústi Fl. en nú er Stefán kominn í hans stað nú þegar skoðanir okkar Ágústs verða líkari og líkari.

Matta byrjaði ég að lesa eftir að hann kommentaði á Liverpool færslu á síðunni minni. Fínn bloggari, sem hefur magnaða þolinmæði fyrir þrasi við trúað fólk.

Kristján byrjaði ég að lesa fyrir nokkrum vikum eftir að hann kommentaði á síðuna mína. Hann er Liverpool og Barcelona aðdáandi, sem er nóg til þess að ég lesi síðuna hans.

Járnskvísan er nýjasta viðbótin við blogglistann. Mjööög fyndin síða. Fann þessa síðu á nokkuð fyndinn hátt. Ég sá nefnilega Járnskvísuna í viðtali á Stöð 2. Svo í lok viðtalsins kom eitthvað: “og við þökkum Heiðrúnu Lind, stjórnarmanni í Heimdalli…”. Mér krossbrá, enda var ég sannfærður um að það væru ekki sætar stelpur í stjórn Heimdallar. Fór því á Google því ég hélt að mér hefði misheyrst og fyrsta niðurstaðan var þessi síða Járnskvísunnar. Síðan hennar er þó niðri núna. Vona að þegar hún komi upp aftur, þá hætti hún í “persónulegu blogg” straffinu. Og til að svara væntanlegri gagnrýni, þá var þessi pistill ekki einungis löng afsökun fyrir því að skrifa að mér finnist Járnskvísan sæt

Toggipop er æðislegur bloggari, sem ég hef lesið síðustu mánuði eftir ábendingu frá Gumma Jóh. Eini gallinn er að síðan hans gefur ekki út RSS skrá og því gleymi ég oft síðunni hans. Skemmtilegar sögur og frábær gagnrýni á stelpur og næturlíf í Reykjavík. Ótrúlega skemmtilegur penni.

Ég veit að það er fullt af skemmtilegum bloggum þarna úti, sem ég er að missa af. Vitiði um einhverjar síður sem ég ætti að bæta við þennan hóp? Allar ábendingar eru vel þegnar.

Ég er að fara á Pixies. Búinn að kaupa miða!

Jei!

Hinn gríðarlegi hugsjónamaður Hannes Hólmsteinn, sem gleymir af einskærri tilviljun hugsjónum sínum á nákvæmlega sama tíma og Davíð Oddson, var í Íslandi í Dag í viðræðum við Sigurð G. Guðjónsson.

Hannes, sem ég hélt mikið uppá á unglingsárum mínum, hélt áfram að falla í áliti hjá mér. Hann hrópaði m.a. að Jón Ásgeir væri að undirbúa valdarán á Íslandi og svo eyddi hann helming af tímanum í að spyrja Sigurð G. hvort honum finndist í lagi að Jón Ásgeir myndi kaupa RÚV líka. Hvað það kemur umræðunni við er ofar mínum skilningi.

Allavegana, Sigurður var nokkuð rólegur þrátt fyrir æsinginn í Hannesi. Hann stakk svo all svakalega uppí Hannes þegar Hannes var að tjá sig um rekstrarvandræði Norðurljósa:

Vandamálið við þinn málflutning er náttúrulega það að þú hefur aldrei komið nálægt fyrirtækjarekstri.

Snilld! Mér hefur einmitt fundist fáránlegt hvernig Sjálfstæðismenn hafa fullyrt um rekstur Norðurljósa. Þeir hafa ekki hikað við að predika um afkomu fyrirtækisins án þess að vita í raun neitt um forsendur rekstrarins.

Bæ the way, nennir einhver að segja Hannesi Hólmsteini að hann er ekki góð eftirherma. Hann eyddi síðustu mínútunni í að reyna að vera sniðugur með einhverri eftirhermu. Það tókst ekki.

Já, og þessi óheyrilega vitlausu rök Sjálfstæðismanna um það að gagnrýni DV á Davíð réttlæti þetta frumvarp eru hneyksli. Sjálfstæðismenn ættu að skammast sín fyrir að nota ritskoðun sem rök fyrir þingfrumvarpi. Einhvern veginn efast ég um að Sjálfstæðismenn myndu agnúast svona útí DV ef að Össur Skarphéðinsson lægi undir gagnrýninni í stað Davíðs.

Mikið rosalega var gaman í gær og mikið roooooosalega er ég þunnur í dag.

Ég var með matarboð fyrir hinn ofvirka matarklúbb Sigga Majónes. Ég var búinn að plana Suður-Amerískt þema en það fór til andskotans þegar ég áttaði mig á því að ég var í fyrsta lagi ekki með rétta uppskrift að aðalréttinum og einnig að forréttinn þurfti að marinera í 7 tíma en ekki 3, einsog ég áttaði mig á 3 tímum fyrir boðið.

Allavegana, maturinn heppnaðist og boðið var æði, fyrir utan það að gestir matarboðsins gerðu sitt allra besta til að reyna að eyðileggja teppið mitt í stofunni. Fyrst með því að hella sósu í það og þegar það dugði ekki ákvað einn gesturinn að bæta rauðvínsglasi við.

Það voru allir gríðarlega hressir og ekki minnkaði hressleikinn þegar við spiluðum Asshole, sem er án efa besti drykkjuleikur í heimi. Við fórum svo á Hverfis, þar sem var skemmtilega stutt röð. Inná staðnum hitti ég fullt af skemmtilegu fólki, m.a. þennan bloggara í fyrsta sinn, auk þess sem ég hitti Guðföður bloggsins á Íslandi, Björgvin Inga. Minnið er samt eitthvað að bjaga mig.

Ég held að ég geti þó bókað að Take me Out er ekki uppáhaldslag nágranna minna. Efa að það hafi verið gaman að hlusta á mig og Jens hoppa við það lag. Ég er þó sammála Jensa um að ljótudansakeppni sé athyglisverð viðbót í íslenskt skemmtanalíf.

Allavegana, ég er búinn að vera með þynnku í dag, sem engin orð fá lýst. Liverpool vann, sem lagaði þó skap mitt umtalsvert.

Þynnkan er þó aðeins að skána. Stefni að því að verða þunnkulaus fyrir klukkan 9 í kvöld.